Herbert Grönemeyer - I Walk (2012)

"nieuw" album van onze vriendelijk Duitse vriend. Dit album is echter in het Engels! Ook doen er wat grote namen mee. De zanger van Manic Street Preachers (Bradfield), Antony Hegarty en Bono. De laatste staat hier niet bij maar op de cd staat nog een bonustrack namelijk Mensch nog een keer maar dan nu in duet vorm met Bono. Ook opvallend is dat lied 9 tekstueel samen is geschreven met Peter Hammill.

Het resultaat is wel aardig, het blijft natuurlijk een Duitser die Engels aan het zingen is en dat hoor je eigenlijk altijd wel. Dus stiekem hebben de originele Duitse versie mijn voorkeur. Niet dat het enkel maar oude koek is ook staat er wat nieuw repertoire op.

Maar goed dat Mensch een dijk van een nummer is, want Bono klinkt zo zijig als dat hij groot is op dit nummer. Nee, ik prefereer de duitse versie zonder Bono.

Ik ben een groot liefhebber van Grönemeyer, maar ik blijf erbij dat de man in het Duits moet zingen. Zijn scherpe en soms hartverscheurende Duitse teksten zijn vertaald naar doorsnee Engelse teksten. Het haalt de ziel eruit.
Ik ben ook in het bezit van zijn eerdere Engelstalige album ('What's All This') en die viel me om die reden zwaar tegen. Dit album heb ik daarom ook links laten liggen (ondanks medewerking van James Dean Bradfield en Bono), maar nu ik 'm voor een prikkie tegen kwam kon ik 'm toch niet laten liggen.

De Engelse vertaling valt echter ook op deze plaat nergens beter uit ten opzichte van het Duitse origineel. Pak 'Airplanes In My Head' ('Flugzeuge Im Bauch'), met in de Duitse versie de geweldige tekst:
‘Gib min mein Herz zurück / Bevor es auseinanderbricht / Je eher du gehst / Um so leichter wird’s für mich’

Dit wordt vertaald naar:
‘Give me back my heart / It’s breaking more everyday / Give me back my heart / It’s taking my life away / The minute you walk out the door / Is the minute I pick myself up of the floor’
‘Give me back my heart’ is niet bij benadering zo mooi als dat prachtig meeslepende ‘Gib mir mein Herz zurück’.

Toch krijgt het album 3* van me. Muzikaal staat dit album als een huis en de nieuwe nummers (waar dus geen Duitse versie van is) zijn gewoon zeer sterk. Maar ook enkele herbewerkingen zijn zo slecht nog niet, zoals 'To The Sea' ('Zum Meer'), 'All That I Need' en het duet van 'Mensch' met Bono maar nergens wordt het origineel gehaald. En ik blijf een Duitser horen die Engels zingt, hoe goed zijn uitspraak meestal ook is.