Imagination - In the Heat of the Night (1982)

wat blijft just an illusion toch een heerlijk nummer,maar de rest van dit album is ook zeker het hetbeluisteren waard ondanks dat het 24 jaar oud is

Imagination kwam wat te vroeg voor me. Ik heb heb wat muziek van ze meegekregen van die Ca$h complilaties van die geldwolven platenmaatschappij Arcade en leerde de hitsingles Just an illusion and music & lights kennen die op Dance Classics 5 en 8 staan.
Ik vond het destijds fantastisch, maar nu vind ik ze wel wat minder. Changes was volgens mij ook wel een single geweest. Prachtige platenhoes trouwens, vooral de achterzijde. Ik vind die wijzende arm niet helemaal kloppen, het lijkt alsof deze er op het laatste moment is bijgetekend.

Eigenlijk vind ik dit wel een goeie plaat.
De voorganger was een opmaat, de opvolger een verder uitmelken.
Maar op dit soft en jazzy soulalbum ligt alles perfect in balans.

En die kitscherige looks van de bandleden hadden toch een zekere "coolness".
Eigenlijk de verre 80s synthneven (of -nichten) van Boney M ...

Ik vind het ook nog steeds aardig al was ik er vroeger meer van gecharmeerd. Nog eens op cd aangeschaft maar toen was ik denk ik al over mijn romantische fase heen. Ooit ook nog eens een bandje van live opnames uit de soulshow in bezit gehad. Als iemand die nog ergens heeft....

Imagination is vooral Just an Illusion, wat hun grootste hit was. Dit album ademt de sfeer van 1982 uit en bij het horen ervan, gaan mijn herinneringen als vanzelf naar die periode.
De nummers zitten an sich goed in elkaar, maar laat ook weer blijken wat een top album Thriller was, die zijn weerga in die tijd (en misschien nu zelfs nog) niet kende. Aardig album, maar springt er niet met grote stappen boven de maailijn uit.

Een album gevuld met een aantal heerlijke groovy soultunes waarop het lekker dansen was in de discotheek. Maar ook thuis legde ik dit graag op, maar eigenlijk liever nog de 12-inches. Naast een paar wel aardige nummers zijn Just An Illusion, Changes, & Music and Lights echt prima songs. De productie is echt lekker helder en fris en dat zijn ook de beats en synthesizers en piano. Dat de heren op een piano staan op de hoes, is geen toeval. En ja, de zang is toch ook niet verkeerd. Prima jaren '80 plaatje.

Blij dat er nog mensen zijn die dit weten te waarderen.

Ze zagen er zo vreselijk fout uit, en hun muziek klonk op het eerste gehoor al even fout.
Maar wie goed luistert hoort inderdaad toch een unieke combinatie van piano en diepe bas.
Disco genoeg om de dansvloer mee te bevolken en tegelijk soft-soul in de vocalen.
En dan die jazz-toets die dooreen de composities sprankelt.

West noemde al de drie hits, maar ook de titelsong verscheen op single.
En dat nummer is van een merkwaardige traagheid. Te traag om echt dansbaar te zijn
en toch heeft het nummer voldoende groove om je in beweging te brengen. Sexy muziek.

Ik vond de muziek, zoals jij die ook mooi beschrijft, altijd van zo'n kwaliteit, dat zij wat mij betreft nooit in de categorie 'fout' hoorden.

Het is fout, zoet en achterhaald. De hoes is spuuglelijk. Who cares? Ik vind het een geweldige plaat. Geen excuus.

Veel herinneringen aan deze muziek, ja wat wil je als je 15 bent, vind het eigenlijk nu leuker dan destijds ik waardeer dit veel meer dan die slam...rommel van tegenwoordig.
een paar jaar terug nile rodgers gezien en dan merk je dat je al die nummers nog kent prachtig om die muzikale herinneringen weer eens terug te horen echt een " oh ja" gevoel !!

Nile Rodgers? Die heeft hier toch niets mee van doen? Die was van Chic.

Die diepe bas vervult hier ook wel een glansrol, maar Rodgers’ basspel was toch wel van de buitencategorie. Heel vingervlug ook, terwijl de bas hier vooral traag klinkt.
Ik heb deze nog op LP - inderdaad een lekker plaatje. Een combi van gladde funk, een beetje disco en jazzy toetsenspel. Klinkt heel erg jaren tachtig en wordt, mede door de nichterige uitstraling van de groepsleden, daarom vast heel fout gevonden. Toch vind ik het een mooi voorbeeld van een dansplaatje dat ook in de huiskamer (en zelfs in de slaapkamer) goed overeind blijft

Nee Gaucho, het gaat mij om de tijdgeest de tijd van erg veel disco en nile rodgers heeft hier veel aan bijgedragen oa.nummers van diana ross sister sledge etc.als ik zoiets terughoor denk ik aan al die artiesten ook kool and the gang, commodores earth wind en fire , 3 degrees etc

Ah, duidelijk, steve harris. Zo kun je je bericht inderdaad ook lezen. Ja, dat waren wel de helden van de discotijd die je daar noemt. Allemaal prachtige muziek wat mij betreft. Ook nu nog. En Imagination mag daar best bij aanschuiven, ook al kwamen ze een paar jaar later.