Ik heb nooit zo goed begrepen dat deze plaat in de hoek van Fates Warning of Dream Theater geplaatst is door de pers. Het is eigenlijk zeer moeilijk te plaatsen vind ik, hoewel er zeker een melodieuze kant aan zit, maar dat komt meer door de heldere, misschien dan inderdaad wat traditionele zang dan dat de rest dat doet. Namelijk een zagend gitaarmuur geluid gebruiken, met een mooi natuurlijk klinkend drumgeluid dat bij heel veel gewone rockbands ook goed zou passen, niet per se die uit de metal hoek. Het alles klinkt een beetje eigenaardig zo, maar wel goed en het is beren heavy en best eigentijds anno 1997.
Nadelen:
-De toch wel wat repeterende hakkende gitaar na een tijdje
-De The Beatles cover
-De smerige tekst van de opener maar dat is waarschijnlijk figuurlijk bedoeld
Voordelen:
-Zeer goed album met neerslachtige/emotionele sfeer op momenten, die bijna iedereen zich kan aantrekken lijkt me
-Mooie zang een beetje als Dio/Tony Martin, met hetzelfde gevoel in ieder geval
-Recht toe recht aan, maar toch ook weer niet...
Tip: meerdere luisterbeurten!