Roberta Flack - Killing Me Softly (1973)

Begint met een klassieker deze soft soul plaat. soul zangeres die folksongs zeer overtuigend in een nieuw jasje steekt. (Suzanne en Jesse) Het swingt en funkt nergens maar is mijn muziek in troosteloze momenten.

Een erg goede soul plaat van Roberta Flack met ook behoorlijk wat jazzy invloeden, luister maar eens naar Jesse en When You Smile. De hit Killing Me Softly blijft na bijna 30 jaar nog steeds een pareltje! Ook het ruim 9 minuten Suzanne is de moeite waard! Maar voor mij blijft Jesse het mooiste liedje van deze LP. Het bezorgt me iedere keer weer, kippevel. Deze versie doet me meer dan de versie van Janis Ian, die het oorspronkelijk ook geschreven heeft.

3,5*

Inderdaad prachtig album, want wat is Roberta Flack een prachtige zangeres, en de arrangementen zijn ook fantasierijk en boeiend. Alleen vond ik Suzanne van Leonard Cohen niet zo erg geslaagd, daarom een half puntje minder dan wat ik eerst in gedachten had. Jesse vond ik het hoogtepunt van dit album.

Probeer dan haar eerste drie album eens. Vooral haar debuut is een enorme aanrader. Maar alledrie veeeeel mooier dan deze.

Bedankt voor de tip, zal ik zeker doen. Haar album met Donny Hathaway vind ik trouwens ook erg de moeite waard.

Prachtig album . Jesse is zo mooi met gevoel gebracht dat ik hem beter vind dan het origineel van Janis Ian .
Heerlijke arrangementen ,subtiele invulling en de heerlijke stem van Flack hierover heen .4 sterren

Ijzersterk begin met de titelsong en Jesse. Daarna wordt 't niveau wat minder maar nog steeds aangenaam. Deze uitvoering van Suzanne is duidelijk minder dan het origineel maar ook zo anders dat dit niet uit maakt. Voor een euro op de kop getikt en dat is deze zeker waard

Ben ik met je eens. Die versie van Suzanne is vooral heel erg anders. Het is dat je de song qua tekst en melodie geleidelijk langs hoort komen, maar de muzikale invulling is echt heel anders. Ik hoor Cohen's versie beter, want authentieker, te vinden, maar ik heb toch ook altijd wel bewondering gehad voor deze versie, die vooral prachtig van opbouw is. Het nummer ontwikkelt zich gedurende bijna tien minuten tot een fascinerende luistertrip waar alles aan klopt. Daarmee is het een indrukwekkende afsluiter en het beste nummer van wat sowieso een mooi album is.

Deze gaat meer de pop-kant op dan voorgaande albums - het was om begrijpelijke redenen dan ook haar grootste mainstream succes - en klinkt daardoor minder 'zwart'. Maar Roberta Flack blijft een topzangeres en haar kwaliteiten verloochent ze ook hier niet.
Indrukwekkende plaat. Naast de andere voor de hand liggende highlights (Killing en Jesse) vind ik ook When you smile en Conversation love heel mooie nummers, met prachtige arrangementen.

Ik heb 'm ook eens voor een prikkie uit de kringloopbakken gevist. Helaas een latere herpersing met een heel andere hoes. Dus niet die hierboven, waar de hoesrand is afgesneden op de lijn van de klep van de vleugel.