menu

Adrian Crowley - I See Three Birds Flying (2012)

mijn stem
3,86 (40)
40 stemmen

Ierland
Folk
Label: Chemikal Underground

  1. Alice Among the Pines (3:06)
  2. The Saddest Song (3:01)
  3. At the Starlight Hotel (3:40)
  4. Fortune Teller Song (2:31)
  5. Red River Maples (4:22)
  6. Juliet I'm in Flames (4:27)
  7. The Mock Wedding (2:53)
  8. From Champions Avenue to Misery Hill (3:26)
  9. The Morning Bells (3:50)
  10. Lady Lazarus (2:24)
  11. September Wine (3:32)
totale tijdsduur: 37:12
zoeken in:
avatar van Masimo
Noah Callahan & the Whale, zo klinkt 't een beetje.

Best mooi, hierin vooral 'The Saddest Song'

avatar van AOVV
4,0
Dat zal wel een treurig liedje zijn..

Mooie hoes in ieder geval! Nodigt uit tot luisteren.

avatar van niels78
4,5
Absolute aanrader. Een van de mooiste van 2012 schat ik zo in

avatar van jojoshua
4,0
Vrolijk? Nee. Mooi? Echt wel!
Prachtige plaat met trage liedjes die gewoon mogen "gebeuren". Zijn stem doet me bij vlagen denken aan de zanger van Madrugada. Inderdaad en van de mooiere paten van 2012.

avatar van AOVV
4,0
Mooi, donker plaatje van deze Ier. Smeekt om meer luisterbeurten, en zal deze ongetwijfeld ook wel krijgen.

...stilte...
Prachtig...(misschien bijna te mooi)

avatar van likeahurricane
Live in Utrecht tijdens Le Guess Who festival:

Alice among Pines

At the Starlight Hotel

Sjakiebakker
Ingetogen, somber af en toe, maar o zo mooi gezongen.. Heb hem op Eurosonic 2013 in Groningen live mogen zien.. Fantastisch !

avatar van AOVV
4,0
Ik zou mijn bespreking graag beginnen met een citaat dat in zo ongeveer elke review van dit album naar voren wordt geschoven. Niet erg origineel, maar omwille van het feit dat dit op deze pagina nog niet ter sprake is gekomen, hierbij het citaat:

Adrian Crowley is the best songwriter no one's ever heard of.

Het is een citaat van Ryan Adams, al werd hem dit half in de mond gelegd (de uitspraak, niet de naam). Adams werd geïnterviewd door Rolling Stone in 2005, en kreeg de vraag wie hij de beste onbekende songschrijver vond. Met het citaat hierboven als antwoord.

Dit strekt Adrian Crowley, een Ier met Maltese roots, tot meerdere eer en glorie, want Ryan Adams is zeker niet de eerste de beste, schrijft zelf tamelijk fijne teksten, en weet dus waar ie het over heeft. Maar dat was in 2005 dus, en die tijd ligt al even achter ons. In 2012 kwam Crowley met zijn zesde langspeler, 'I See Three Birds Flying', en daarmee veroverde hij eindelijk enkele harten in het populaire circuit. Ayco Duyster van Studio Brussel, om maar iemand te noemen. Het statige, naar Leonard Cohen zwemende 'The Saddest Song' was een eerste single, in de zomer.

Maar dit is helemaal geen zomermuziek. Wie zwoele melodieën, catchy zanglijnen of vrolijke teksten verwacht, die laat het album liever voor wat het is. Crowley is een songsmid zoals ze - jawel - nog steeds bestaan; volledig in beslag genomen door zijn metier, poëtisch aangelegd en begiftigd met een mooi stemgeluid, dat nog het meest aan Bill Callahan doet denken.

En daar ligt voor mij ook het voornaamste pijnpunt; de klankkleur van Crowley's stem is sowieso al nagenoeg een exacte kopie van die van Callahan, maar wanneer hij ook nog eens qua intonatie krek hetzelfde gaat doen, trek ik m'n wenkbrauwen op, en verbaas me erover dat niet meer mensen dit horen. Hier valt de naam Callahan wel, maar in de verschillende reviews die ik gelezen heb, stond zijn naam niet één keer opgetekend. Opmerkelijk.

Een zwak nummer kan ik niet detecteren, maar er zijn toch wel enkele hoogtepunten. Meteen in het begin al, met 'Alice Among the Pines' en het eerder genoemde 'The Saddest Song', twee songs met teksten die de luisteraar in de waan laten Crowley te begrijpen, maar eigenlijk verhuld zijn in mysterie. 'Fortune Teller Song', het nummer waar de albumtitel uit is afgeleid, is een persoonlijke favoriet. Sober, zowel op instrumentaal als tekstueel vlak, maar o zo raak; een voltreffer. Simpele tekst eigenlijk, maar soms is dat net het mooist, omdat de waarheid die er in schuilgaat makkelijker te distilleren is:

"I see three girls crying;
One will be your wife, and;
One could take your life, and;
One will lead you home."

'Juliet I'm in Flames' is ook prachtig, erg klein beginnend, met op de voorgrond Crowley's stem, en zo ontbolstert de song langzaam, tot een sfeervol ding. In 'The Mock Wedding' hoor ik wat belevenis betreft Harmonium terug, de Canadese folkband die de vier seizoenen bezong en bespeelde, en er voor het gemak een vijfde bij verzon (zie mijn bespreking aldaar). Dit komt vooral door het sprookjesachtig klinkende blaasinstrument dat hij gebruikt (Crowley speelde trouwens veel zelf in). De laatste twee nummers zijn wat minder, ik heb de indruk dat het album een mooiere afsluiting verdiend had.

Voor het mistroostige hoesontwerp tekende grafisch ontwerpster Annie Atkins. Deze hoes geeft de sfeer van het album perfect weer, en is een ideaal excuus om deze bespreking tot een conclusie te leiden. Adrian Crowley heeft met 'I See Three Birds Flying' niet de plaat van het jaar gemaakt, maar wel eentje om te onthouden. Eentje om te koesteren, en op te zetten in tijden van eenzaamheid, op zoek naar een gelijkgestemde ziel.

4 sterren

avatar van Broem
3,5
Mooi stemmig album van Adrian Crowley. Met zijn aparte stem weet hij dit album prima te dragen. Mooi vnl akoestisch gespeeld. Folk die me erg aantrekt. Halverwege het album krijg ik moeite om m'n aandacht bij de muziek te houden. Klein minpuntje.


Gast
geplaatst: vandaag om 13:23 uur

geplaatst: vandaag om 13:23 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.