Tangerine Dream - Live at Admiralspalast Berlin (2012)

Het Admiralspalast is zo'n beetje het antwoord op de Royal Albert Hall in London en Carré in Amsterdam. Het gebouw ligt in het hartje van het centrum van Berlijn en is bekend om de vele optredens die er worden gegeven.
Het was dan ook op de avond van 10 mei 2012 voor Tangerine Dream een soort van thuiswedstrijd om in het compleet uitverkochte, zojuist volledig vernieuwde en gerenoveerde Admiralspalast één van de beste optredens van hun toer te geven. De groep werd die avond door de vele 'die hard'-fans dan ook op handen gedragen.

Deze live-registratie bevat het complete concert + encores en is wederom een bewijs dat TD niet alleen wagonladingen aan studio-albums uitbrengt, maar ook een wagonlading aan live-albums: een trend die zich de laatste 5 jaar alom bewezen heeft.
Deze live-release is overigens tegelijkertijd uitgebracht met Tangerine Dream - Live in Budapest at the Béla Bartók National Concert Hall (2012): ook al zo'n monster van een uitgave.
Het moet gezegd: Live at Admiralspalast Berlin klinkt als een klok en als je niet af en toe het publiek hoort klappen en/of juichen, is het alsof je naar studio-versies van diverse nummers aan het luisteren bent.

De keuze aan tracks is overigens wel erg goed te noemen. 'Golden oldies' worden afgewisseld met zorgvuldig gekozen nieuwere composities van o.a. de Sonic Poem- en de Five Atomic Seasons-werken.
De oudere nummers klinken in sommige gevallen in hun nieuwere jasje spontaan, fris en overtuigend. Een nummer als "Love on a Real Train" klinkt bijvoorbeeld in deze langere, mooi uitgesponnen versie incl. akoestische gitaarsolo, uitstekend! Wat best typisch is, aangezien ik de versie zoals die op het live-album The London Eye Concert staat, juist langdradig vind! Best bijzonder dus, hoe uitvoeringen van dezelfde nummers danig kunnen verschillen. Maar dit is uiteraard wel vaker het geval bij live-tracks.
Ook leuk om nummers voorbij te horen komen die niet zo vaak live hun opwachting gemaakt hebben, zoals "The Cliffs of Sydney" en "Underwater Sunlight". Overigens is die laatste gewoon "Underwater Twilight", maar wordt regelmatig vernoemd naar de titel van het album.
Ook de toevoeging van een nummer als "Teetering Scale", compleet met opvallende viool-solo, is opvallend te noemen. Of wat te denken van een verrassende uitvoering van "Long Island Sunset" met het opvallende snelle middenstuk waarin keyboard en electrische gitaar op een gegeven moment gaan duelleren.
Daarbij zijn ook nog eens een aantal bijzonder smaakvolle pianostukken, zoals de opener en "Industrial Romantics (rough part)", zeker een geweldige toevoeging tot de set.
Zelfs Vivaldi's "Summer" komt voorbij in een wel héél hippe, stoere uitvoering!

Feit is, dat deze live-registratie een zeer goede is. Het laat TD ruim 3 uur lang op z'n best horen en de variatie door toedoen van de zorgvuldige keuze van de nummers is geslaagd .
Het enige wat dit album zou kunnen ontsieren, is dat ie praktisch niet opvalt tussen de vele live-albums die de band de afgelopen jaren op de markt heeft gebracht. En geloof me, dat zijn er echt niet weinig of zo....
Maar goed, eerlijk is eerlijk: Live at Admiralspalast Berlin is een meer dan degelijke aanrader voor degenen die TD op een goede en dynamische manier live wil horen. Het album bewijst in ieder geval dat de band onder leiding van geestelijk vader Edgar Froese nog steeds springlevend is.