The Bony King of Nowhere - The Bony King of Nowhere (2012)

Leuk, een nieuwe plaat van deze getalenteerde Belg! Naar eigen zeggen op één avond opgenomen, in een plaatsje genaamd Mirwart. Het nummer 'Travelling Man' klinkt in ieder geval erg goed, en vertrouwd in de oren.

Klik..

Vandaag kwam deze jongen bij DWDD om een stukje van Rain Falls Down on Mirwart te spelen en dat was erg mooi! Ik hou deze plaat in de gaten en de tourdata in Nederland!

Ik vond het eigenlijk ontzettend zwak... Niks mis met een beetje gevoeligheid, maar zo sloom en zeikerig als dit heb ik zelden gehoord.

Ik vond 't ook niet heel bijzonder; het klonk als een lied dat ik al heel vaak eerder heb gehoord. Ge kent 't gevoel. Maar misschien weet 'ie op de plaat wel meer de verrassen met muzikale keuzes. Z'n stem vond ik best mooi.

Nou, ik vind het toch echt wel iemand om in de gaten te houden. Zijn vorige album heeft hij tenminste wel overtuigd. Ik heb het optreden ook gezien en vond het ook niet wereldschokkend; maar wat wil je ook met dat belachelijke DWDD-regime waar je maar 1 minuut mag spelen. Geef 't manneke nog een kans zou ik zeggen

Dit noemen ze volgens mij kwestie van smaak
Dit vind ik typisch voor dit forum, een oordeel gaan geven op basis van een liedje in een tv-programma

Hm, ik denk dat 'ie enkel 't optreden bedoelt - zo heb ik 't ook.

Verder schrijf ik 'm niet af, ik ga de plaat nog wel beluisteren. (omdat z'n stem me wél beviel)

Maar an sich begrijp ik 't ook wel als The Scientist nu 't album niet probeert: er is immers zóveel muziek te beluisteren; als iets dan niet is bevallen in een tv-programma, is er nog genoeg alternatief te beluisteren..

Maar laat dan gewoon een reaktie achterwegen en ga lekker naar die andere mooie muziek luisteren en geef daar dan een zinnig oordeel over.

Maar na een tv-programma een positief oordeel geven is dan weer niks mis mee? Ik mag toch zeggen wat ik ervan vind, het is niet voor niets een discussieforum hier.

Verder ging mijn commentaar inderdaad over de indruk die ik op tv kreeg en niet per se over deze plaat. En verder is er, zoals Masimo al zegt, al genoeg muziek te beluisteren van artiesten die wel direct een positieve indruk maken.

Je bent lekker bezig BobbieMarley... Zoveelste album waar je weer iemands mening/ reactie niet accepteert. Gelukkig kunnen we bij jou terecht voor zinnige oordelen... uhum

Terug naar het album: ook bij de DWDD gezien en vond het wel lekker klinken. Nooit van de beste man gehoord, dus eerst even downloaden en luisteren alvorens over te gaan op de koop. Op youtube al menig interessant nummer van hem beluisterd.

Het gaat hier over een album, Intomusic, niet over een liedje gehoord in een live-programma. Niet over wat hij van dat liedje vindt!!

Dat nummer staat wel op dit album, dus het is wel gewoon relevant... Verder heeft Don Cappuccino het ook alleen maar over dat stukje tv, naar daar lijk je dan weer geen enkele moeite mee te hebben

Inderdaad, wat een onzin. Er is toch geen regel die zegt dat je alléén op dit album als geheel mag ingaan en niet op een indruk van een of meerder nummers?

Ontopic: oa Travelling Man even beluisterd. Klinkt goed, maar mij toch iets te gematigd, gitaar blijft wat teveel op de achtergrond naar mijn mening. Als ik het bijvoorbeeld met Fionn Regan vergelijk, maakt hij het toch een stuk spannender (niet dat dat áltijd beter is). Rest van het album misschien iets meer, maar het blijft me toch wat te rustig allemaal.

Nog niet overtuigd na één maal luisteren, 't is allemaal even rustig als op het vorige album, maar het prachtige heb ik nog niet ontdekt. En dergelijke rustige muziek die je niet meteen bij de keel grijpt dreigt snel zeurderig te worden.

Wat me nu trouwens opvalt; zou de hoes geïnspireerd zijn door die van Jackson C. Frank?

Zijn vorige twee albums wisten mij niet echt te raken, maar toen ik deze Vlaamse singer-songwriter live zag op lokaal festival in intieme setting wist hij me zeker te raken. Ik ben benieuwd naar zijn nieuwe album!
Een vriend heeft het omschreven als 'een beetje Nick Drake-achtig'. Hoge verwachtingen!

Eleonore heb ik nu pas ontdekt en vind ik prachtig. Misschien nog wel mooier dan de nieuwe plaat, maar die mag er ook zeker zijn.

Eenvoudige muziek, maar o zo trefzeker.

Lees mijn volledige recensie op:
De krenten uit de pop: The Bony King Of Nowhere - The Bony King Of Nowhere - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Erwin

live in utrecht

Across The River

Lonesome Girl

Wild Flowers

Travelling Man

Ik vond 'm tegenvallen afgelopen zondag, was de hele wedstrijd onzichtbaar

Nog minimalistischer da de vorige, nog mooier ook.

Bijna niet meer te vergelijken met zijn debuut, de arrangementen zijn compleet verdwenen. De nummers hebben ook helemaal geen opsmuk nodig, staan sterk genoeg op zichzelf.

Ik kan de kritiek opzich wel begrijpen, de nummers hebben meestal niet de diepgang die je bij sommige andere songwriters wel hebt. Ik stoor mij hier hoegenaamd niet aan.

De muzikale variant van een roadtrip in het zuiden van Europa onder een nazomer-zonnetje.

Binnenkort komt hij naar Volendam in een intieme setting tijdens Walk About Music.
Hoop dat het net zo bevalt als laatst in Edam!

Alas my love vind ik dan toch wel een pak beter. Deze is iets te sloom en teveel van hetzelfde voor mij, op het zeurderige af.

Toch een van de meer getalenteerde jonge kerels in (Belgisch) muziekland.
Dat hoor je bv. meteen aan zijn versie van 'Laat me nu toch niet alleen'.

Over het album: Schoonheid in eenvoud. Bescheiden arrangement, simpele teksten, korte nummers, met een wat vertellende zangstijl.

Het is muziek die je best koestert en niet te vaak uit de kast haalt, dan komt hij telkens weer tot zijn recht;-)

Kabbeldebabbel.

Met volle bezetting hier en daar zou het toffer geweest zijn, maar niettemin vind ik het een prachtig album. Ik hoor er wat Leonard Cohen en Nick Drake in.

We zijn een jaar verder en ik ben helemaal verslingerd aan dit album. De kwaliteit van de melodieën haalt voor mij moeiteloos het niveau van de akoestische albums van Dylan en Neil Young die (mijn inziens) vaak overroepen zijn. The Bony King heeft de pech dat hij een Belg is. Mocht hij van The UK of van de States zijn, hij zou groot zijn.
Niettemin, voor mij is hij dat nu ook. Moge er nog veel pareltjes uit zijn pen vloeien.

Niet dat welke muziekmeterlezer of -schrijver ook daar zal van wakker liggen, maar ik wil het toch wel eens neerschrijven: het is niet omdat ik bij de weinige besprekingen die ik al heb gepost strooi met de 4 en 5 sterren, dat ik alles zomaar goed vind. Maar ik heb jaren gemeend dat mijn mening absoluut niet ter zake doet, hoe fanatiek ook ik op deze fantastische website naar besprekingen zat te grijpen. Niet dat ik nu ineens vind dat mijn mening er wél toe doet, maar de barre huidige tijden geeft een mens het idee dat men niet zonder het idee kan iets te betekenen.
Of misschien is het niets méér dan het loutere feit veel tijd te hebben, waarvan men ooit heeft gehoopt die te hebben, en die men nu gewoon voor alles zou inwisselen.
Hoe dan ook: vandaar dat ik me nu spoed om wat van mijn lievelingsalbums te bespreken (ook al omdat ik vermoedelijk niet de meest risicovrije patiënt ben).
Bref, zoals men hier in België zegt.
Dit album is zonder meer het beste van 2013, wat mij betreft. Zowel nationaal als internationaal.
Mag ik het mezelf gemakkelijk maken?
Ik luister intensief naar muziek, en dat was ook zo in 2013. En alle muziek die ik de moeite waard vond / vind geef ik een quotering. En dat gaf dus op één of andere manier een 'hitparade zonder hits' (hitparades op zich heb ik al opgegeven sedert pakweg begin de jaren '90 - ik ben nu 60 jaar).
En, wat 2013 betreft, stel ik vast dat de beste drie nummers van dat gezegende jaar alle drie van The Bony King Of Nowhere zijn. Het zijn 'Rain Falls On Mirwart', 'Travelling Man' en het uitzonderlijke 'Lonesome Girl'. Niet dat de andere nummers van minder(waardig)e kwaliteit zijn.
Ik wil maar zeggen: ik was een jaar of zo geleden op een optreden van The Bony King in Dendermonde, en Bram Vanparys (het hart en de ziel van de groep) vroeg of er een verzoeknummer kon worden gespeeld. En nooit was stilte pijnlijker.
Ik wil maar zeggen bis: ik kan me geen enkele groep voor de geest halen die zo schromelijk onderschat / verwaarloosd is dan The Bony King Of Nowhere.
Jawel, zowel nationaal als internationaal.

De basis wordt gevormd maar de nummers zijn veel van hetzelfde en braaf binnen de lijntjes. Later wordt het beter.