Kammerflimmer Kollektief - Cicadidae (2003)

Wat de zes experimenteel aangelegde heren en dames hier laten horen heeft een grote in druk op mij gemaakt. Een combinatie van high density ambient met organische avant-garde post-rock muziek als voedingsbodem, is hoe ik hun muziek zou willen omschrijven. Zo, dan hebben het etiketjes-plakken alvast gehad!
Elke keer als ik de inzet van het eerste nummer hoor als ik dit album opzet, besef ik weer hoe verkikkerd ik wel niet ben op het genoemde genre, en hoe gretig ik ben dit album uit te gaan zitten. Er wordt zo’n intense sfeer gekweekt op dit album, waarin gewoonlijk toch contrasterende begrippen als ruimtelijkheid en claustrofobische klanken zo nu en dan hand in hand lijken te gaan. Beklemmend, intens, geconcentreerd, met veel ruimtelijk effect.
Er is een ongewoon collectief aan muziekinstrumenten te horen, wat instrumentgebruik betreft kun je verwijzen naar Talk Talk’s Laughing Stock, en de ambient percussie doet me (in het derde nummer bijvoorbeeld) denken aan een manschap als Set Fire to Flames. Maar Talk Talk is toch wel de meest voor de handliggende referentie, ook wat composities betreft, met name vanwege de typerende ongewone ritmes. Naast avant-gardistische viool-, harmonium- en saxofoonklanken wordt het feestje compleet gemaakt door af en toe wat “piep&knor-electronica”, waarvan je je kunt afvragen of het een toegevoegde waarde geeft aan de al zo mooie ‘natuurlijke’ aard van dit album. Lounge-liefhebbers raadt ik track 8 aan. Ik opper: het beste album van Kammerflimmer Kollektief! 4,5*

mooier had ik het niet kunnen omschrijven....
alle platen van dit gezelschap draai ik met veel plezier!

Inderdaad een heel bijzonder album.

en JB, wat bedoel je met 'high density ambient'?

Boeiende plaat! Doet mij inderdaad denken aan de late Talk Talk.
Zijn de andere platen van dit gezelschap ook aan te raden?

Sorry voor de late reactie. Wat ik ermee bedoel is dat elke kubieke meter in deze ruimtelijke 3-dimensionale muziek beladen is met muziek. M.a.w.: het doet lekker vol aan.

Mooie plaat wel, het ritme is erg jazz achtig maar voor de rest toch vooral electronische ambient.

Door de postrock referenties bij dit album gekomen. Desondanks is wat mij betreft het enige postrock element dat er geen duidelijke song structuur is, duidelijke kop en staart ontbreekt. Maar wat we hiervoor in de plaats krijgen is een fijne ambient met jazz en electronica elementen. Het zou zoals (veel) eerder gemeld zonder de piep en knor electronica volledig tot zijn recht komen maar wat zijn die piepjes, bliepjes, kraakjes, ritsels en frutsels een heerlijke kers op de al zo fijne taart. Ik heb het collectief pas enkele jaren geleden ontdekt. Maar dit is werkelijk wonderschoon. Op andere Kammerflimmer albums kan ik nog wel wat zwakke of mij minder goed passende nummers vinden maar dit is één sterk geheel.

Ja, dit is erg goed. Kende de band niet maar zat gisteren te struinen toen ik Codename: Dustsucker van Bark Psychosis aan het draaien was. Dit album werd getipt (naast Talk Talk) en ben uiteraard gaan luisteren. Heerlijk hoe de diverse stijlen worden gecombineerd. Al die electronic bliepjes met soms een jazzy achtergrond…i luv it. Mooie ontdekking en een start om de rest van hun repertoire door te spitten. Dit album maakt hongerig naar meer.