Julian Lennon - Help Yourself (1991)

Het is geen John Lennon maar het is zeker geen slechte CD.

Een nieuwe kans voor betere pop muiziek.

Inderdaad zeker geen John maar hij kan beter, enkel saltwater is een hit geweest...

Alsof John alleen maar goede dingen heeft gedaan...

Dat alleen saltwater enige bekendheid heeft ligt niet aan de kwaliteit van zijn songs maar aan het feit dat er Lennon achter z'n naam staat en daarom de moeite niet eens genomen wordt om het album eerst te beluisteren alvoorens een oordeel te vellen. Na zonder vooroordelen te hebben geluisterd kan je alleen nog maar concluderen; dit is een goede cd.

Dat zegt avdj toch niet?
Hij bedoelt natuurlijk Lennon in het algemeen Gast.

Alsof John Lennon in het algemeen alleen maar goede dingen heeft gedaan...

John heeft solo net zoveel goede albums gemaakt als Julian. 3 stuks. Het verschil zit 'em in het aantal keren dat je de tracks hoort.

Ja en noem nu de goede albums eens op die hij bij The Beatles heeft afgeleverd. Juist, dat zijn er meer dan Julian Lennon. Vandaar dat ik ook zeg Lennon in het ALGEMEEN.
Bovendien heeft Lennon 4 goede soloalbums afgeleverd.

John Lennon gaf gewoon zn meningen.

Die gitaarsolo in Saltwater is prachtig in zijn eenvoud. Daarom is deze plaat alleen al de moeite waard. IMHO...

Die gitaarsolo is dan ook van niemand minder dan George Harrison.
Al vind ik 'm niet zo overtuigend.

Met deze plaat wou Julian juist NIET zoals zijn vader klinken. Enkel Saltwater herbergt nog dat Beatlesque sfeertje. Op sommige nrs. heeft hij trouwens wat weg van David Bowie.
Heel veel prachtige nummers staan hierop met als hoogtepunt het weemoedige Take Me Home.

Zo weinig fans van dit wondermooie album?
De maximum-score blijft achterwege vanwege mindere goden New Physics Rant en Keep the People Working maar de rest van de nummers zijn geweldig.
Maybe I Was Wrong bezorgt me kippenvel wanneer Julian daar de hoogte ingaat met zijn oh zo fragiele stem. Julian is veel meer dan "de zoon van".

Dit is inderdaad een onderschatte plaat. Interessante afwisseling van stijlen in de diverse composities. Maar wat lijkt zijn stem toch op die van zijn vader, zeker in Saltwater. Dat Julian altijd wat in de schaduw van zijn vader is blijven staan komt wellicht ook doordat je zijn muziek automatisch gaat vergelijken met Lennon/Beatles en die vergelijking valt in zijn nadeel uit, maar dat is bepaald geen schande. Op zichzelf beschouwd is hij een volwaardige popartiest en ik vind dit zijn meest overtuigende plaat.