The Orange Peels - Circling the Sun (2005)

Een heerlijke korte catchy sunshine-pop plaat. De liedjes liggen erg makkelijk in het gehoor, daarom ervaar ik geen drempelvrees voordat ik dit album ga opzetten. Het album gaat voortreffelijk van start, de eerste twee tracks zijn ronduit subliem, heel erg uitgebalanceerd en feel-good. Daarna wordt het iets minder, het derde nummer bevat een beetje zo’n vervelend “Blondie – Oh Denis Joebiedoe”-deuntje; het makkelijk-in-het-gehoor-liggen kan ook wat tegenwerken in dit geval. Dat geldt af en toe ook wel voor de rest van het album, soms is het net wat te nadrukkelijk herkenbaar. Maar als je van bijv. de opgewektheid van The Shins (of het beginwerk van Blur) houdt, dan is dit album zeker aan te raden. Zoals gezegd ademt het album daarnaast een 70’s sfeer uit, die soms akelig "Pussycat - Mississippi"-achtig aanvoelt. Toch is dat niet negatief bedoeld, het geeft dit 2005-album een unieke karaktersfeer. 3,5*

Laat ik een luistertrip als volgt samenvatten:
The grass grows green,
The sky is blue,
The sun shines yellow,
Clouds still white,
And I feel orange.

Inderdaad een lekker zonnig popplaatje met een aanstekelijke feelgoodsfeer. Ik moet zelf regelmatig aan Mull historical society denken als ik dit album hoor. 3,5* (zat je er toch een halve ster naast, JB ).