Daniel Johnston - 1990 (1990)

Hier werd Daniel echt krankzinnig. Veel songs gaan over god en duivel. Moeilijke plaat, maar loont wel de moeite om een paar keer te draaien.

Zeker een moeilijke plaat en ik denk ook wel z'n duisterste. Qua geluid echter stukken toegankelijker dan z'n oudere albums (al vind ik die qua songs vaak weer beter).
Maar op dit album is geen slecht nummer te bekennen hoor. Sterker nog, True Love Will Find You in the End, Some Things Last a Long Time, Held The Hand en Devil Town behoren tot het indringendste wat Johnston ooit geschreven heeft!

Ik vindt het toch ver weg zijn sterkste

Erg sterke plaat van Johnston, en wellicht wel zijn sterkste, inderdaad. Een aantal prachtige nummers (met natuurlijk de glansrol voor 'True Love Will Find You in the End'), alhoewel het einde wat mij betreft weggelaten mocht worden. Hiermee dan de laatste twee tracks, waar ineens een groep mensen opduikt die massaal een koor vormen, waarmee de zojuist verworven persoonlijke band totaal teniet wordt gedaan. Waar eerst Daniel direct en alleen zichzelf bloot gaf, doen die laatste twee nummers hier haast aan af.

Daarom heb ik ze maar uit mijn muziekbibliotheek verwijderd, en doe ik alsof het album na het - overigens ook prachtige - 'Careless Soul' is afgelopen.

Erg indrukwekkende plaat van Daniel. Qua productie zit ie keurig tussen de uiterst low-fi begintijd en het latere (over)geproduceerde werk, waarbij het leek alsof de hulp biedende muzikanten het geluid een beetje teveel naar zichzelf hadden toe getrokken. 1990 klinkt mooi maar is toch een echte Daniel Johnston plaat.
Sowieso een must have voor alle geintresseerden omdat hier de 2 meest tot de verbeelding sprekende songs op staan (true love en some things).

In het rijtje berichten over overleden muzikanten blijft Daniel's bericht pijn doen, some things last a long time..