Cameo - She's Strange (1984)

Talking out the side of your neck! geweldige funkplaat!!! She's strange natuurlijk ook geweldig! Larry Blackmon en kornuiten maken er weer iets moois van.

She's Strange is een zeer leuke belevenis van de beroemde funk groep: Cameo. Cameo laat op dit album maar eens zien veelzijdig te zijn, door op deze plaat eens rustige funk neer te zetten. Dit overgoten met een aantal prima R&B vocalisten die een warme swing aan het album geven. Het niveau blijft gezien over de hele plaat constant. Het album blijft in evenwicht qua niveau, maar dit niveau is niet altijd even goed om deze plaat geweldig te vinden.

De twee openings nummers zijn duidelijk mijn favorieten! heerlijke invloeden van de geweldige electronische/rhythm gitaren die kracht zetten achter de funky muziek. Verder vind ik: Hangin' Downtown ook erg relaxed, zeer smooth. Tribute to Bob Marley vind ik toch wel erg tegenvallen. Dat nummer valt gewoon helemaal buiten het totaalplaatje, want in dat nummer probeert deze groep er wat lichte reaggae invloeden in te brengen.
(dit jammer genoeg zonder succes). Des ondanks blijft dit gewoon een heerlijke plaat die op zijn tijd erg lekker in het gehoor ligt.

Redelijk album van Cameo. Hanging Downtown is lekker (check wat Premo de moeite waard vond om te samplen voor Group Home). Ook de titeltrack is lekker.

Die cover van Group Home redt het echt niet tegen het origineel, principal
Dit album moet ik snel eens gaan checken.

Dit album opent met de titeltrack; een soort licht uptempo funknummer wat eigenlijk tegelijkertijd de hele tijd relaxed blijft. In mijn ogen is dit een redelijk sterke track, maar Cameo kan wel beter. Love You Anyway is wederom een nummer waarin de funk duidelijk aanwezig is, maar Cameo houdt het weer ingetogen. De aanwezigheid van blazers is net dat beetje extra, waardoor dit nummer iets meer bombastisch overkomt dan de openingstrack. Ik hou hier wel van. Talkin' Out The Side Of Your Neck is het funknummer op dit album. De aanzwellende beat in combinatie met de wat drukke trompet is mogelijk even wennen. Ook hoor je op de achtergrond een typisch eigthies guitaar en allerlei synthesizer sound effects. Dit maakt het tot een druk - maar na gewenning - leuk funknummer. Het is niet zo uptempo of dansbaar als Cameo vaak kan zijn, maar toch opzwepend genoeg. Tribute To Bob Marley is weer een totaal ander nummer. Het is een soort eighties ska/reggae track. Ik las hierboven iemand het nummer al niet succesvol noemen, maar ik vind het zo slecht niet. Het is natuurlijk geen reggae, maar gewoon een pop albumtrack waarop reggae-invloeden te horen zijn. Niet hoogstaand of super, maar ook geen nummer wat je per se moet overslaan bij het beluisteren van She's Strange. De zang had wel iets sterker gekund. Vervolgens gaat Cameo weer verder waar het bij track 1 en 2 gebleven was: relaxte, lichte uptempo. Groove With You heeft een lekkere baslijn en catchy zang. Daar moet het nummer het eigenlijk volledig van hebben. Ik zou het typeren als een leuk niemendalletje. Hangin' Downtown is . Lé Ve Toi is een beetje vreemd nummer. Het is zeker funky met veel blazers en tempowisselingen. Er wordt alleen niet echt in gezongen, maar meer in gerapt. De manier waarop het refrein gebracht wordt, is wat hakkelig (zowel zang als muziek) en in combinatie met die eighties guitaar op de achtergrond wordt het geheel wat rommelig. In mijn ogen is dit het minste nummer op She's Strange. Cameo heeft (veel) betere albums, maar deze heeft wel zijn momenten. Cameo haalt eigenlijk altijd wel een bepaald kwalitatief minimum waar ik tevreden mee ben.

Die tribute moeten ze zich wel een beetje voor schamen, is hooguit amusant.
De rest mag er zeker zijn hoor, Groove With You doet het bij mij wel, sterke baslijn en toffe zang, veel meer heb ik soms niet nodig. En dat gelul uit de nek is echt vet.
En waar ze veel pogingen tot een lekkere soulballad hebben gepleegd, afgelopen albums, doen ze het nu goed met Hangin' Downtown.