Ophidian & Tapage - Phataa Diin God EP (2005)

Redelijke aanvulling op al die Enzyme releases, maar eigenlijk ook maar weinig meer dan dat. Die Tapage is wel een artiest om in de gaten te houden trouwens, kerel doet wat interessante dingen op die Metathesiophobia plaat - die ik overigens een stuk beter vind.

Hier is "The Machine", een van z'n co-ops met Ophidian, m'n favoriet

Deze plaat is nu ook digitaal verkrijgbaar op de Meta4 Bandcamp-pagina. Al een flink aantal jaren oud deze EP en in die tijd is 'The Mine' uitgegroeid tot een begrip in de Industrial Hardcore scene. Zie je nog steeds terug in livesets en zeker niet onterecht. Oerdegelijk nummer die zich vooral in het geheugen graveert door haar opvallende screech-melodie. Vooral wanneer die krakende kick er dan bij komt klinkt dat erg lekker.

'Thilynn' doet mij dan een stuk minder. Het heeft iets Techno-achtigs over zich, waardoor het enorm houterig loopt. Er hoeft niet eens iets mis te zijn met zo'n Techno uitstapje, er zijn immers wel artiesten die hebben laten zien dat het wél kan (N-Vitral, Broken Rules, Cubic Nomad - al kwam die pas veel later).

Die 'Machine' track komt wel weer goed uit de verf. Lekker trage, dreunende kicks en de schurende geluiden doen hun werk prima.

De andere solo van Ophidian is wat beter dan 'Thilynn' gelukkig, maar haalt niet het niveau van de samenwerkingen met Tapage. Waar 'The Mine' jarenlang herinnert blijft, is dit eerder een track die je redelijk snel weer vergeet.

Geniale titel van die outro overigens (The Ambitious Evil Scientists and the Technology That's Absolutely Not from Outer Space), doet me ook erg veel denken aan Void Settler's werk.

Voor Tapage's helpende hand heb ik wel wat meer sterren over dan voor de EP in zijn geheel, maar Ophidian heeft na deze plaat al vaak genoeg bewezen dat hij ook een grootmeester is in zijn genre. 3.5*