James Taylor - New Moon Shine (1991)

Ik verbaas me een beetje over dat bij dit album geen reacties geplaatst zijn. Persoonlijk vind ik dit 1 van de betere albums van James Taylor. Van lekkere bluesy muziek tot relaxte singer/songwriter songs.
Mijns inziens is de allerbeste track ' Like everyone she knows'. Prachtig gespeeld, vol emotie, en in dit genre veruit de beste song die ik ken. 3,5 sterren, misschien komt er nog een halfje bij.

Ik kende de meeste tracks via zijn live album/DVD's. Toch het album aangeschaft en moet zeggen dat ik het een heerlijk album vind. Prachtige singer/songwriter nummers en veel aandacht voor de instrumentalisten en backings. Sfeervol! Aangename verrasssing dus terwijl het album alweer 20 jaar oud is!

Mooi album , maar het is wat saai. Taylor heeft een wat vlakke stem waarmee hij zich niet weet te onderscheiden. Als songwriter staan zijn kwaliteiten buiten kijf. Altijd verzorgd, kop en staart maar soms saaier dan Staphorst op zondagmiddag. Dat maakt zijn albums voor mij geschikt voor de wisselaar , samen met Neil Diamond , Christopher Cross ,Art Garfunkel en Graham Nash. Prima muziek om bij te lezen , maar ook wat anoniem. 3 en halve ster voor het vakwerk.

een wat minder album van de inmiddels 77-jarige James Taylor. 10 eigen nummers waarvan 2 co-written plus een fraaie, subtiele Sam Cooke cover (9) en een mooi ingehouden versie van de traditional "The Water is Wide" met Jerry Douglas (dobro) en Mark O'Connor (viool).

de sterke melodieën van "Copperline" (co-written Reynolds Price), "The Frozen Man" en "Shed a Little Light" met een fraai koortje en de ballads "Like Everyone She Knows" met wederom fraaie backing vocals en een heerlijke sax solo van Branford Marsalis en "Native Son" zijn wat mij betreft de sterkhouders van dit voor zijn doen matige album.

de up-tempo nummers "Stop Thinkin' Bout That" (co-written Danny Kortchmar) en de met lichte R&B beïnvloede nummers "Slap Leather" en "One More Go Round" beklijven een stuk minder. ook "Oh Brother" met de obligate "hand claps" doet dat niet of nauwelijks.

op dit album spelen weer een flink aantal vertrouwde sessiemuzikanten mee o.a. Carlos Vega (drums), Michael Landau (electric guitar), Jimmy Johnson (bass) en Don Grolnick (piano, organ, synthesizer) bekend van zijn eerdere albums en o.a. Valerie Carter/Arnold McCuller zingen mee in de koortjes.

Album werd geproduceerd door Don Grolnick
Recorded at Skyline & Power Station Studios, New York City & A&M and Studio F Studios, Los Angeles