Een Chinese postrockband! Is dat echt zo?
Ja dat is echt zo. En..dit is een verdraaid goed album. Het begint nog wat aarzelend, met wat vreemde geluiden. Je zet het bijna weer uit. En dan gebeurt het. Als de band eenmaal op stoom is, klinkt het boven verwachting. Het is wel een beetje chinees eigen: Goed gekopieerd is beter als slecht zelf verzonnen.
De band is in 1999 opgericht in de Chinese stad Dalian. In eerste instantie gecharmeerd van de Smashing Pumpkins, maar daarna o.a door Mogwai. Die tweede wordt onder de postrock geschaard, maar toch vind ik de benadering van Wang Wen wel sterk afwijken van die van Mogwai. Ondanks het feit dat ze er samen mee hebben getoerd.
Het zijn zes erg krachtige nummers die vaak dromerig beginnen maar stuk voor stuk met de bij postrock horende uitbarstingen. Het is alleen wat jammer dat er niet of nauwelijks een oosters accent in de muziek zit. Dat zou de muziek wat origineler hebben gemaakt.
Leg het album na een keer luisteren niet weg om stoffig te laten worden maar draai het een aantal maal achtereen. Je zult er per draaibeurt meer van genieten. Op de overige albums van deze band kom ik vast nog een keer terug.