Stevie Nicks - Street Angel (1994)

Dit is nicks.

Nou, dat valt dan toch te bezien. Ik vind het op de keper beschouwd een beter album dan Rock a little en The other side of the mirror. Met als positieve uitschieter Blue denim. Maar Nicks is voor de derde keer op rij (in een periode van 9 jaar) eigenlijk onder de maat. Ja, de hand van Buckingham wordt node gemist, al sinds Stevie haar solocarriere is opgestart. Ook in commerciële zin begint alles bergafwaarts te gaan. Misschien tijd voor een lucratieve reunie?

Hey, heb jij deze toevallig van mij gekocht via Marktplaats?

Je had zeker het enige exemplaar in Nederland? Volgens mij komt mijn exemplaar uit de VS via e-bay, alweer enige jaren geleden.

Het enige exemplaar? Hoezo, is deze zeldzaam ofzo? Heb hem vrg. week verkocht vandaar mijn vraag..

Nou, ik denk dat Stevie Nicks op tournee in Nederland met gemak alle verkochte exemplaren kan voorzien van een handtekening. Zeldzaam kan betekenen dat iets kostbaar is, in het geval van Street Angel is het een gewoon een kwestie van 'aan de straatstenen niet kwijt kunnen'.

Inderdaad, haha. Moest er bijna geld bijleggen.

Vreselijk ongeinspireerd album van Nicks.Composities onder de maat en als geheel dieptepunt de wel hele zwakke Dylan cover Just Like a Woman.Het klinkt alsof de drums in deze uitvoering er achter aan huppelen.Heel sneu dit .Gelukkig zou ze zich hierna herpakken .

ik vind dit album eigenlijk bijzonder lekker klinken!!!
mensen die zeggen dat stevie het niet zonderde hulp lindsey kan die zijn echt doof en blind want stevie was de enige van fleetwood mac die solo het meeste publiek heeft getrokken van het stel!!!!!!!!!!

Zelf was Stevie Nicks ontevreden met het eind resultaat van Street Angel. Helemaal oneens ben ik het niet met haar maar er staan toch aardig wat nummers op die goed in het gehoor liggen.
Destiny vind ik erg mooi.
Blue Denim is een mooie opener en Greta is een leuk vervolg.
Listen to the Rain rockt lekker.
Echt niks vind ik Docklands en Jane. Dat vind ik gejammer.
(mijn mening he!!!)

Tja, na 'Rock a Little' en 'The Other Side of the Mirror' zal Nicks gedacht hebben: geen 2 zonder 3, en dus volgde weer een minder album.
'Blue Denim' en 'Street Angel' horen zeker thuis op een verzamelaar, voor de rest is het middelmaat troef.
2 sterren

Toch een halfje erbij omwille van de nummers 4, 5, 6 en 8.

In het zwakkere trio met 'Rock a Little', 'The Other Side of the Mirror' en deze 'Street Angel' plaats ik de laatste op dezelfde hoogte van het album uit 1989. De stem is veel aangenamer dan van het album uit 1985. Ze is intussen afgekickt van de drugsverslaving, maar is volop verslaafd aan pijnstillers en die eisen hun tol. Als je haar ziet in de clip van 'Blue Denim' ... Hoe een sirene een volgelschrik werd. Dat klinkt grof, maar het doet haast pijn haar in die clip te zien. Gelukkig weet ze zich met 'The Dance' te herpakken en krijg ik weer respect. Er is niks mis met waardig ouder worden, ze lijkt het begrepen te hebben.