Randy Crawford - Now We May Begin (1980)

Destijds heb ik deze gekocht toen die nog maar nét uit was. 'The voice of Street Life' stond er toen op de hoes op een stickertje, verwijzend naar de grote hit van de Crusaders kort daarvoor. Later was dat niet meer nodig want al met al werd Randy Crawford bekender dan de Crusaders en bleef dat ook enige tijd, zeker of misschien wel vooral in Nederland. Haar stem blijft heel herkenbaar en typerend, en hoewel zeer suikerzoet vind ik ´One day I´ll Fly away´ nog steeds een mooi nummer.

Ja gaaf nummer One day I'll fly away, ook een leuke baspartij.

One day i'll fly away blijft staan als een prima zoetsappige ballad. When your life was low heeft ook een mooi pianoloopje. Crawford heeft een herkenbare mooie stem en bij dit album zijn er ook de liedjes die dat goed ondersteunen. Maar echt hoogdravend is het niet.

Het plezier zit 'm voor mij in de eerste 3 nummers.
Last Dance at Danceland is een zonnige jazzy track op een Al Jarreau / George Benson manier. Niet bepaald een nummer waar je anno 2021 mee aan moet komen zetten, maar wel sympathiek.
Tender Falls the Rain kent vooral een prachtig dromerige laatste minuut.
My Heart Is Not as Young as It Used to Be is met een Doobie Brothers achtige (McDonals tijdperk) achtige groove een vrolijk nummer ondanks de valse (foute) start van het nummer. De Trompet aan het eind maakt de violen goed.
Same Old Story is gewoon goed (zeker het laatste stuk met power gezongen) maar het klinkt wel als de Randy Crawford formule qua compositie en bibbertje.