Steps - Step One (1998)

Wat kan ik zeggen: gewoon top!!! Deze band moet terug tesamen komen!

was wel grappig maar eigenlijk slecht

Mede door dit soort acts vind ik 'eind jaren 90' geen leuk muzikaal tijdperk. Van die eeuwig grijnzende smoelen die een té ingestudeerd dansje deden op een gelikt beatje. Hier zat een van die mensen van Stock, Aitken en Waterman achter (volgens mij de laatste). Hiernaast had je ook nog de Cheiron-stal, waar Britney en al die andere mensen hun plaatjes vandaan haalden. En al die mensen gingen op een gegeven moment streetdancen in eenzelfde soort supersonisch decortje.

Maar buiten dit genre om spreekt die tijd me ook niet zo aan, muzikaal gezien.

Goddank is er tegenwoordig weer wat meer muziek met een 'edge'.

Ik vond dit ook schitterende muziek in die tijd (was toen een jaar of 10), maar als ik er nu terug naar luister ben ik toch blij dat mijn muzieksmaak verbeterd is...
nu nog 1*, vroeger 4*, dus 2,5*

Steps deed mij soms denken aan Abba, maar dan zonder het talent van Abba. Lege popdeuntjes die in die periode schering en inslag waren in de hitlijsten.

Weer veel mensen die deze muziek afkraken. Ik vind deze muziek juist GEWELDIG. Wat is er mis met simpele, vrolijke deuntjes. Moeten we dan allemaal naar het gejammer van Anouk luisteren of naar bands als U2 en Dire Straits. Daar wordt ik nou helemaal depri van. Ik hou van deze mooie, gepolijste, strakke producties. En ik heb echt wel diepgang in mijn leven. En ik hou niet van oppervlakkig gedoe. Maar ik zie niks verkeerds in dit soort muziek. Ik ga wel het journaal kijken als ik iets serieus wil horen. Deze muziek geeft trouwens ook tranen in mijn ogen. Ik hou van de prachtige melodieën. De simpele teksten zijn tenminste te begrijpen. En zo simpel als deze nummers klinken, zo moeilijk zijn ze om te schrijven/produceren. Ikzelf schrijf ook muziek en ik kan je vertellen dat gerespecteerde bands, zoals Coldplay, U2 etc. veel simpele nummers hebben qua arrangement dan deze nummers. Mensen kraken al snel nummers af, wanneer het plastic achtig klinkt. Maar zoals Moby wel eens heeft gezegd. Elektronische muziek/dance is veel moeilijker om te maken dan rock muziek. Moby doet beide en heeft er dus ervaring in.
Terug naar dit album. Het zijn stuk voor stuk hele goede nummers. Met een leuke cover van Bananarama's 'Last thing on my mind'. Erg goed nummer met een hele goede tekst, vind ik. Verder vind ik 'Better best forgotten' ook erg goed. Mooie melodie en tekst. En helemaal nog niet zo oppervlakkig als het klinkt. Vaak moet je verder denken als je de tekst hoort. En dan zul je merken dat deze tracks meer diepgang hebben dan je verwacht. Dus vijf sterren. Alleen al omdat er geen gitaren en echte drums te horen zijn, maar alleen maar drumcomputers en synths.