Fijn plaatje, dat redelijk in lijn is met eerder werk van Pantha Du Prince, alleen met meer belletjes

. Daardoor klinkt het minder electronisch dan we van Pantha Du Prince gewend zijn en doet het geheel meer denken aan artiesten als Greg Haines en Steve Reich vanwege een wat klassieker en minimalistischer geluid, hoewel de eigen (deep house?-)sound blijft staan. Het laatste nummer is zelfs gewoon ambient eigenlijk en wat mij betreft een prachtige afsluiter.