Dave Edmunds - Tracks on Wax 4 (1978)

Tracks On Wax is misschien niet zo evenwichting en gevarieerd als Get It ! maar het is toch zeker geen foute plaat. Met Readers Wives probeert hij een meetje tè veel in te haken op de storm en drank van de Punk, maar voor de rest is het weer volop genieten.

OK, met Thread Your Needle en It's My Own Business drijft hij misschien wat af richting zijn oudere werk op Rockpile ( maar dan toch een stuk beter opgenomen ), voor de rest staat de plaat vol met Edmunds' patent kruizing van pop en rock. Ik heb in ieder geval moeite met hier maar 3 faves uit te selekteren..............

Kortom, ik vind het onbegrijpelijk dat er maar 11 stemmen op deze plaat uitgebracht zijn.

Ik heb mijn stem eraan toegevoegd! Dit album heb ik nog voor Hfl. 1,-- gekocht toen de bibliotheek alle vinyl de deur uit deed. Hij was dus helaas van alle kanten voorzien van stomme stickers en labels.
Momenteel kan ik 'm niet eens vinden. Weet zeker dat ik 'm heb......

Prima album, iets minder als de voorganger.
Hierna kwam er ook nog een prima album.

Voor de liefhebbers op CD verkrijgbaar voor € 9,99 bij.....

bol.com | Tracks on Wax 4, Dave Edmunds | Muziek

Tweedehands, maar dat is voor mij geen probleem.

Als je deze bij Amazo UK wilt bestellen betaal je de hoofdprijs, vandaar dat ik 'm maar even plaats.

De elpee waar gitarist Billy Bremner het meest prominent aanwezig is. Jaren gedacht dat ik iemand op een lapsteel los hoorde gaan, maar het blijkt Bremner te zijn op een normale gitaar. Edmunds, zelf allesbehalve een prutser op gitaar, is groots om Bremner die rol te gunnen.Met Nick Lowe op bas en Terry Williams op drums is dit voor een groot deel een Rockpile-album.
Geen egotripperij maar geniaal samenspel op prachtige nummers zorgt ervoor dat dit album tot grote hoogte stijgt.

Ben deze maand door de hele Dave Edmunds LP catalogus gegaan uit de jaren 70 en 80, zo´n 10 platen. Ik heb alles met plezier weer eens terug geluisterd. Goede rock and roll songs , top muzikanten en lekker gitaarwerk. Vocaal vind ik Dave niet zo sterk, een beetje iel. Stel je eens voor hoe goed dit had kunnen zijn als hij een betere zangstem had.

Zijn beste platen zijn wat mij betreft veruit: Tracks on wax 4 (1978) en Repeat when necessary (1979) waarop Dave en zijn band in topvorm zijn. Get is (1977) wordt ook goed aangeschreven maar vind ik net een streepje minder sterk, wat braver in de stijl van de Everly brothers. Subtle as a flying mallet (1975) streeft duidelijk de sound van Phil Spector na en waardeer ik niet zo. DE7 (1982) is zijn laatste topplaat, gewoon een lekker catchy rock and roll album waar ik nooit genoeg van krijg. Vanaf 1983 zijn de producties met een synthetische sound om te huilen zo slecht. Don't go there is mijn tip! maar ga voor zijn top periode 1978 - 1982 waarin hij ook nog eens The Straycats platen magistraal produceerde en waarin (luistertip) zijn Rockpile vriend Nick Lowe ook zijn beste periode had. Enjoy!

Ook kwa zang is hij een stylist en dat vind ik belangrijker ......... Niemand komt overtuigender z'n koepletten binnen dan ome Dave met z'n Weeeeeeeeeeell .......