Walter Trout Band - Life in the Jungle (1989)

Zijn eerste, zijn beste
4,5*

Daar kan ik het helemaal mee eens zijn

Sterke cd, vooral de live nummers. Energieke gitaar georienteerde bluesrock.

Wat een gitaarwonder, ook al kan hij soms iets te ver doorslaan.

Ik ben niet zon fan van studioalbums waar een aantal livetracks tussen staan. Ik krijg dan altijd het idee dat de betreffende artiest weinig inspiratie heeft. Zo ook op deze plaat. Allemaal best lekkere blues, maar zn solos geven me niet zo veel kippevel als bij bijvoorbeeld gary moore, stevie ray of joe bonamassa.


Maar ik moet toegeven, t klinkt nergens slecht en deze plaat smaakt absoluut naar meer.

geweldige debuut album van deze goeie gitarist,die vooral live zijn mannetje staat.
dit album staan wat live en wat studio opnames op.
lekkere rouwe nummers en mooie gevoelige nummers.
heerlijke opzwepende blues/rock.

Hoe goed kun je debuteren met een album? Het album knalt uit je luidsprekers. Trout was toen al 40 toen hij dit album neerzette.. Er staat, althans in mijn oren, geen enkele misser op, en de live tracks dampen aan alle kanten. Ik denk dat Jimi heel tevreden zou zijn over Trouts interpretatie van Red House.

Dit album is het begin van vele zeer goede albums die nog zouden komen. Trout is een bluesrock gigant in optima forma.

Uitstekend debuut van Trout . Het heeft iets onbevangen .Trout kan een lekker moppie spelen en ook de ritmesectie laat zich goed gelden. De Hammond smeert de boel vakkundig dicht. Favorieten hier zijn Red House en Cold Cold Feeling .4 sterren .

Allemaal geweldige nummers en van wat ik van hem heb staan wel een van de betere maar ook de meest rommelige.
Dat komt toch door de mix van live en studio.
Dat voelt voor mij als een zwembad met zand erin of als een strand wat naar chloor stinkt.
Het zwembad en strand hebben beide hun voordelen maar ga het niet door elkaar gooien.

Deze bluesrocksound past precies in mijn straatje. Flink wat power en groove. Ook wat ik zo herken in veel southern rockbands, maar Trout is natuurlijk geen southern rocker maar een bluesrocker.

Ongeveer 25 jaar geleden door een vriend geïntroduceerd, en pas nu kom ik er aan toe. Hoe dingen dan toch lopen he.