Saturnus - Saturn in Ascension (2012)

Na zes jaar eindelijk weer een album. Precies op tijd met het vallen van het blad komen deze gasten met een plaat vol met meeslepende droevigheid en melancholie. Enfin, deze review kan ik me helemaal in vinden: Saturnus - Saturn In Ascension - ZwareMetalen.com

Meesterlijke solo aan het einde van 'Forest of Insomnia'. Goeie!

Vanaf de eerste tonen van opener Litany of Rain klinkt dit erg vertrouwd in de oren. Dat komt natuurlijk omdat bands als Anathema, My Dying Bride en Paradise Lost dit kunstje twintig jaar geleden al behoorlijk onder de knie hadden.

In eerste instantie was ik bang dat de grunt iets te eentonig zou zijn, maar gaandeweg het album gaat deze gelukkig niet vervelen doordat deze wordt afgewisseld met plechtig voorgedragen gesproken passages.

Tóch is dit wel de soort doom metal die ik het liefste hoor, loodzwaar langzaam gebeuk met daaroverheen zo'n constant treurend riffje. Héééérlijk, vooral met deze donkere dagen in december!

Nog even een weekje beluisteren en dan komt er, denk ik, een mooi cijfer uitrollen voor deze Deense grafdelvers.

Saturnus slaagt erin om obligaat maar niet al te cliché te zijn. Elke noot is weloverwogen. En alle symfonische accenten zijn perfect gedoseerd en getimed. Een wonderschone track Mourning Sun is een treffend voorbeeld hoe je overdaad vermijdt en toch bombastisch kan zijn. En eigenlijk geldt dat voor het gehele album. Voor liefhebbers van melodieuze gothic doomacts als My Dying Brinde enzo moet Saturn In Ascension welhaast een warm bad zijn.

En een warm bad is het, Edwynn! Vanaf de eerste seconde tot de laatste is dit geweldig. Zowel de grunts als de gesproken passages zijn prima te beluisteren.

Doet mij echt vollopen met nostalgische gevoelens naar de tijden dat My Dying Bride, Anathema en Paradise Lost in dit genre de absolute top waren. Huilende gitaren, slepende riffs, diepe grunts...

Zo'n liefhebber ben ik en ik durf zelfs te stellen dat Saturnus hier de laatste, pak 'm beet, twee a drie albums/EP's van MDB overtreft. Daar waar MDB mij de laatste jaren regelmatig gaat vervelen gaandeweg een album, weet Saturnus dit op zeer knappe wijze te vermijden.

Zit dit album weer eens te beluisteren en ik zelfs een halfje verhogen

Wat een heerlijk album weer van deze Deense doomvrienden. Warm bad zoals hierboven al vermeld is, inderdaad!

Ik ken Saturnus al sinds hun EP For the Loveless Lonely Nights, die ik destijds zeer waarschijnlijk nog persoonlijk heb opgehaald bij het platenzaakje van ex-DSFA platenbaas en Aardschok-recensist Anthony van den Berg trouwens (mooie tijden waren dat), maar dat geheel terzijde.

Van Saturnus kan ik vooral vermelden dat ze totaal niet vernieuwend of origineel zijn in datgene wat ze doen, maar dat ze vooral erg goed zijn in het maken van heerlijke, slepende, doom. Dat valt me elke keer weer op. Steeds weer komen ze met pakkende songs, een groot pak sfeer, heerlijk gitaarwerk en heerlijke (afwisselende) zang.

A Lonely Passage, wat nu door mijn boxen schalt, is trouwens wel een heerlijk rustgevend hoogtepunt.

Valt me verder op dat ik bijvoorbeeld My Dying Bride en Anathema toch minder ben gaan luisteren (de nieuwe albums althans) maar dat ik Saturnus nog steeds altijd wel prettig vind klinken.

Verder doet Saturnus me wel een beetje aan de Finnen van Swallow The Sun denken. Ook niet echt origineel, maar wel pakkend en wetend wat ze (moeten) doen om goede songs te schrijven.

Ik ga dit album, dat ik pas afgelopen week heb leren kennen trouwens, nog even goed verkennen de komende weken.
Veronika Decides to Die dan ook maar weer eens opzetten, want dat is ook al zo'n heerlijk goed album.

Zo met de sneeuwvlokken uit de lucht komen dit soort platen echt tot hun recht in mijn ogen. Dit is de één na laatste plaat die ik van deze gasten moest checken en het is wederom prachtig. Toch een tikkeltje minder dan hun vorige werkjes, het is allemaal wat strakker, betere productie en ik hou toch meer van dat grauwe randje wat ze bijvoorbeeld bij een Martyre wel hadden. Ook misschien een gemis dat er gekozen wordt voor iets mindere hoeveelheid aan clean zang, juist het gene wat deze band bij mij rechtop houdt.

Maar inderdaad, een band die hun keuzes weloverwogen maakt. Alles klopt, alles past en het is wederom gewoon erg lekker. Toch altijd jammer dat bands als Saturnus best weinig platen uit heeft gebracht, al vind ik wel dat er met elk album toch een berg kwaliteit wordt geleverd, dan maar langer wachten of met minder doen, als het wel perfect is.