Inderdaad B kantjes, en zo klinkt het ook wel.
Maar niets van Israel is echt slecht, en ook zeker deze nummers niet.
Wild Rolling River is uit het zelfde hout gesneden als Fools Gold en Louisiana. Een rocker die neigt naar het Exile On Main St. werk van de Stones.
Breath vind ik dan iets minder zeggend en blijft niet direct hangen, gewoon wel een aardig nummertje.
Red Dress is inderdaad de bekende versie zoals hij ook te horen is op het studio album, dit maal wordt hij 'buiten' geperformed, live dus. Goede uitvoering, klinkt zo echt rootsy. Misschien moet Gripka dat nog eens uitgeven, een compleet akoestische plaat/live plaat. Klinkt goed.
Eentje waar de vogels goed op te horen zijn, zoals deze
Chase Love Down doet me sterk aan Neil Young denken. De opeenvolging van akkoorden, de mondharmonica opening. De zanglijn, alleen dan met de rauwheid van Gripka. Best een mooi nummer. Gripka solo op de gitaar.
Dan komt het prijsnummer van deze EP, 'Witchita'. Dat nummer komt hopelijk nog terug op zijn nieuwe studioalbum wat later dit jaar moet gaan uitkomen. Hij speelt dit nummer geregeld live, en is dus een blijvertje in de set. Ik schat die kans aanemelijk.
Witchita klinkt heel anders dan de andere nummers die op dit plaatje te horen zijn, technisch zit dit ook wat beter in elkaar. Tekstueel sterk verhalend, zoals we wel van 'm gewend zijn. Maar dit klinkt echt als een demo en is erg kaal. In de zelfde trant als Chase Love Down. Niet af dus, ik denk dat er nog wel een echte studio versie van zal komen.. tenzij dat nieuwe album een solo album is
Wat je dus overhoud is het volgende:
- 2 B kantjes van Barn Doors and Concrete Floors
- 1 live/rehearshal nummer
- 2 Demotjes/soloperformances.
Met een beetje wikken en wegen tussen de 3,5 en 4 geef ik de EP 4 sterren, maar veel meer dan een warmhoudertje is het toch niet...