The Exploited - Death Before Dishonour (1987)

Lekker album met een ruige gitaarsound. Er zit wel pit in en er staan best aardige riffjes en basloopjes op.

Vandaag nog eens op gezet. Het blijft mijn favoriete Exploited album. Wat klinkt dit album toch lekker ruig en gedreven met een heerlijk brak gitaar geluid. De drummer is ook okee, voor punk-begrippen is ie aardig technisch bezig.

"Brak" gitaargeluid....vind 't in dit geval lekker puur uit de versterker klinken en lekker smerig en ruig. Ik heb altijd gedacht en gevonden dat dit één van de mindere Exploited albums was, maar daar klopt helemaal niks van; heerlijke relaxte crossover nummers, want de knipoog naar metal is wel vet aanwezig op dit album. (Nog wel vaker in hun geschiedenis) Maar anderzijds, mede sterk door Wattie's boze rauwe zang, is het onbetwistbaar ook weer punk! Metal en punk zijn smengesmolten op dit swingende en toch ruigklinkende album met wel veelal relaxt voorthobbelende nummers, i.p.v. een aantal onmiskenbare nummers die er bovenuit springen. Een crossoverplaatje, typisch van toen 1987, dus. Instrumentaal en qua sfeer is 't ook wel beetje D.R.I. toentertijd. De hoes lijkt ook metal..maar met punk boodschap...dat wel weer; ook hier de synthese tussen punk en metal. Toffe plaat op z'n tijd. Maar Exploited kon en kan uitgesprokener en scherper uit de hoek komen..."UK 82" bijv. van een paar jaartjes ervoor en nog tig andere nummers uit de gehele historie van hen.