Altar - Youth Against Christ (1994)

legendarisch album
alleen jammer dat de originele line up niet meer bestaat

Er zijn nu toch twee Altars? Eentje met de naam Altarnative met de zanger Edwin en de oude Altar toch?

vele uren strafstudie heb ik uitgezweet voor het dragen van hun t-shirt.

Hulde daarvoor

13 jaar geleden kreeg dit een 4*,maar het heeft niet echt standgehouden vind ik,dus daarom: ***

een legendarish album uit het ooste des lands.
ik bewaar goede herinneringen uit deze tijd,en speciaal
met dit album.
ze traden vaak op in atak in enschede

Het eerste en het beste album van Altar.Heb ze in 94 live gezien.Geweldige show,harde mosh-pitt.

zeker het 1ste en beste album van altar dit was toendertijd meedogenloos en hard

Die spijkers hadden er wel veel harder ingeramd mogen worden!

Alhoewel niet bijster orgineel toch een mijlpaal in de 'Boerarea' metal periode van ons kouwe kikkerlandje.

Trieste plaat van een nog triestere band, ooit 1 keer gezien in hun demo-tijdperk, And God Created Satan to Blame For His Mistakes , allemachtig wat een sneue titel !!fans kwamen binnen met grote zelfgemaakte omgekeerde kruizen , zag er niet uit .
Verder weinig aan dit zooitje brallers.

2 *

Vind de demo uit 2007 met Michel Coppens als zanger wel ontzettend bruut! Deze ken ik niet (hoeft verder niet per sé), dat overdone satanic-imago is wel flauw, maar geeft wel een charme aan deze Death Metal.

Voor dieper gaande Death Metal hebben we altijd Death nog, right?

Dat is waar Bobiej, maar op een zestienjarige heeft dit een onweerstaanbare aantrekkingskracht, alleszins op mij toen toch. En het openingsnummer is toch wel goed.

Maar idd, Death is véééél beter

Wie is Death?

Beetje overschatte band, maar dat is hier niet de beste plaats om te bespreken.

Eigenlijk klopt dat ook wel, ja. Het blijven toch een beetje puberale uitingen. Maar de muziek was wel OK voor even.

Sommige nummers maken wel explosief indruk, maar ook behoorlijk Deicide-achtig en drumpartijen en riffjes kunnen behoorlijk irritant worden mede door de droge productie. Het christendom en de kerk shockeren had ook wel wat duidelijker en rechter voor de raap gekund; nu zit het te vol met ironie. Bijv. je band Altar noemen...daar heb je toch juist hekel aan!?!? En de hoes is ook niet al te sterk communicatief. De titel is dan wel weer erg oké! Als je overigens het hele anti-kerk concept weglaat blijft er voor die tijd vrij standaard nogal Amerikaans-achtige Florida Death Metal over. En ze kwamen gewoon uit Hardenberg in ons eigen Nederlandje...nee, ik heb voeger wel eens veel originelere bands gehoord uit ons eigen Nederland. Wat dacht je van M.O.T., Skullcrusher, Mandator, Inferno, ouwe Thanatos, Pestilence, Deafen, ASPHYX! ! !, Necro Schizma, Disabuse, Cry of Terror, Lws inc., Delerium etc. etc....

...Acrostichon , Sempiternal Deathreign, Lethargy , Dead Head , Depraved , Vigilant etc etc.

Afgezien van het wat infantiele imago, is Youth Against Christ een prima niks aan de hand death metalschijfje. Veel blaststukken ook aardig wat thrashinvloeden. Toen deze uitkwam, was het een redelijke verademing tussen alle bands die hun death of thrash roots verloochenden. Death metal was een beetje aan het sterven medio jaren 90. Eigenlijk had dit een paar jaar eerder moeten uitkomen, dan was de impact vast groter geweest.

Sempiternal Deathreign inderdaad...1 van Nederlands eerste Death Doom bands, samen met Asphyx. Nederland had 2e helft jaren 80 een best wel toffe Speed-Thrash-Black-Death scene waar ik nog steeds trots op ben. De jaren 90 heb ik veel minder mee, op een paar schijven na dan, bijv. de Asphyx schijven begin jaren 90 die wél erg oké zijn...

Ja en die leunden heul erg op de jaren 80.
Maar dat hoort niet echt in deze topic.

Geweldig album, toentertijd was deze band erg populair in de omgeving waar ik woon(Drenthe). Veel bandsshirts enzo, maar goed lekker bruut en snel, veel blaststukken en goeie grunts.

Zo is d(e)at(h).

De titels spreken tegenwoordig voor zich... .

Toentertijd lag het misschien nog net even anders en wachtte men bv. nog wat gespannen het resultaat van een Judas Priest-rechtszaak af - ...inmiddels kunnen we er enigszins gegeneerd om lachen, behalve deze jongens misschien: Paradise Lost: The Child Murders at Robin Hood Hills (1996) - MovieMeter.nl.

Heerlijk vette beukplaat, inclusief wat creatieve eigen input: minstens en voorlopig 4,0*.

Wat mij betreft een prima death metal album. Lekker lomp. Vooral de A kant vind ik geweldig. Daarnaast is de afwisseling muzikaal prima.

In alle eenvoud best een lekker plaat inderdaad. Ik hou persoonlijk niet zo van de grunt van Coppens (toch?), het is me wat te schreeuwerig. Het is verder lekker compromisloos door beuken. Het tempo licht lekker hoog, het is lekker strak gespeeld en de nummers zijn gewoon goed. Alleen hett overdreven antichristelijke is nu wel een beetje achterhaald maar ik denk dat we dat ook in de tijdgeest moeten zien. Niks wereldschokkends, maar gewoon goed.

Edwin Kelder was de grunter van dienst hier.

Ik kan me nog een EO (?) docu herinneren over deze band en met name Kelder. Die had serieuze problemen met opgroeien in een streng christelijk milieu. Vanuit dat oogpunt is deze uitlaatklep best te begrijpen. Was een heel eerlijk stukje tv weet ik nog.

Zo leer ik nog eens wat ik ben ook niet zo bekend met Altar, ik heb ze pas een jaar of 5 geleden ontdekt omdat ik vroeger nooit van de Death Metal was, meer van de black metal. Death-Metal kwam pas jaren later.

De naam Coppens kwam ik tegen op de (summiere) wiki-pagina van de band, vandaar mijn foutje.

Michel Coppens maakte amper 2 jaar deel uit van de band en is verder niet te horen op een album.

Ik zat zelf zowel in de death- als in de black scene waarbij die laatste de eerste steeds meer begon te bijten. Rare ontwikkeling want in het begin liep het volgens mij aardig met elkaar op met acts als Samael en Profanatica enzo. Het is natuurlijk die klote black circle geweest met die bedreiging aan het adres van Gorefest en Deicide die die hele gekte aan de kook brachten. Maar goed dat hoort hier verder niet thuis.

Impact - De lichtheid van heavy metal.

Uit 95, met Altar.

Nah, kijk es aan. Dat is hem volgens mij. Gauw nog es kijken.

Dit album beukt hier en daar best lekker, maar heel lang zal dit niet blijven hangen gok ik.
Het is ook maar de vraag of ik de andere albums ga luisteren, want ik pak per jaartal de 50 populairste plaatjes op basis van het aantal stemmen hier op MM.

METAL 1994

1. Acid Bath - When the Kite String Pops
2. Alice Cooper - The Last Temptation
3. Altar - Youth Against Christ