Jan Akkerman - Tabernakel (1974)

Opvallend dat allmusic deze met 4,5* beoordeeld en hij hier niet bepaald een hoge score haalt.

Sowieso ook opvallend dat er hier zo weinig mensen bekend lijken te zijn met het solo werk van Akkerman...

Vooral Britannia en House of the king zijn uitschieters. Voor de rest moet je er van houden. Allemaal klassiek materiaal, en het wordt ook gewaardeerd. Minder geslaagd zijn Javeh & Lammy.3'5

Een profeet is zelden geëerd in zijn eigen land moet je maar denken.

Jan is een prachtkerel die geen boodschap heeft aan de kommersjele impakt van zijn platen en gewoon de muziek maakt die hij interessant vind om te maken. Dat soort vrije geesten vallen niet goed in het land van de gestampte pot en doe-maar-gewoon-dan-doe-je-gek-genoeg mentaliteit. Hij komt op het nederlandse volk over als pretentieus en de man's natuurlijke en terechte zelfvertrouwen wordt gezien als arrogantie.

Dat gezegd hebbende moet ik aan toevoegen dat zijn muzikale paden toch meestal te veel in de richting van techniese perfektie leiden waardoor er te weinig emotie in zijn muziek zit voor mijn smaakpapillen..........

Ik moet de goede man toch wel een keer of tien gezien hebben. Als je hem zo ziet live dan komen de meest razendsnelle, onnavolgbare solo's met het grootste gemak uit zijn vingers. Verder bezit m'n collectie aardig wat Akkermanalbums, instrumentaal wordt hier wel gewaardeerd. Jan kan het zat opnemen tegen bijvoorbeeld Steve Howe van Yes.

Inmiddels eindelijk zelf beluisterd, en een gemiddelde van 2,90 is schandalig.

Een ijzersterke plaat, van hetzelfde niveau als Jan Akkerman's gelijknamige plaat uit 1977.

Inderdaad grotendeels klassiek akoestisch werk. Akkerman zet daarmee een schitterende sfeer neer. Ook het meer jazzy 'Lammy' reken ik tot de hoogtepunten van dit prima album.

Zet deze naast zijn voorganger, of een willekeurige andere plaat uit Akkerman's oevre, en dan heb je het bewijs dat Akkerman een zeer veelzijdige artiest is.

Wij zitten inderdaad aan de lage kant met de score.
Op Prog Archives is die 3,77 over 17 ratings. Die mensen zijn gek op Lammy.

Nou ik hoop dat mijn kleine bijdrage de stijgende lijn zal doortrekken. Fijn instrumentaal album, met natuurlijk het hierboven genoemde Lammy als geniaal hoogtepunt. Onderschat meesterwerkje van Neerlands beste gitarist (een van de in ieder geval). Het album doet af en toe een beetje barok (of is het barock ) aan. Ik denk dat Jan een prima minstreel zou zijn geweest in de late middeleeuwen.

Ik twijfelde tussen 3,5 en 4, maar het is 4 geworden. Waarom? Omdat dit toch wel een behoorlijk origineel album is voor die tijd, en de muziek is gewoon erg goed. En ook de sfeer is voortreffelijk. Lammy is zo mooi, maar ook Javeh heeft iets heel bijzonders. En, binnenkort hoop ik dit album eindelijk op cd te krijgen, het wordt opnieuw uitgebracht.

Jan blijft een KEI van een gitarist en was al meerkbaar in 1974. House of the King is een juweeltje

Dit is een wel een beetje een vreemd album van Jan Akkerman, maar daarom nog wel bijzonder interessant. Vooral door de diversiteit van de nummers. Je merkt wel dat hij nog wat zoekende is, maar weet verschillende treffende nummers neer te zetten. En ook de acoustische stukken zijn zeer de moeite van het luisteren waard.

Uitmuntend album met twee gezichten. Enerzijds het klassieke gitaarspel dat mij wat middeleeuws aandoet. Erg sfeervol. Rustige muziek die ook nog eens spannend is. Anderzijds hebben we daar Lammy een jazzy progrocker die heerlijk imponeert. 'Tabernakel' is een klein meesterwerkje.