Dragged into Sunlight - WidowMaker (2012)

Kan in mijn ogen aardig mee komen met het debuut, alleen wel in mindere maten. Doet eigenlijk het zelfde kunstje volledig opnieuw, men gebruikt een paar passages maar, werkt dit wel uitstekend af. Het is wederom loodzwaar, gitzwart en er komt een enorme bak geluid je kant op maar, toch wel een beetje het gevoel dat het niet zo heftig is dan het debuut. Althans, het komt niet zo heftig binnen. Opzich wel een toffe plaat maar, Part I van bijna een kwartier duurde me net iets té lang, waar we eigenlijk 15 minuten meer naar een stukje klassieke muziek zaten te luisteren dan het gene wat ik had gehoopt en verwacht.

Overigens zijn de twee opvolgende delen wel tof, Part II vond ik zelf erg tof maar ook Part III weet te overtuigen. Dankzij deze twee tracks toch nog een aardig vermakelijke plaat, alleen mis ik wel de nodige stemmen. Apollo heb je deze ook al gehoord? Anders zeker wel even een keer checken!