Jan Akkerman - Can't Stand Noise (1983)

Staat omschreven als ongeïnspireerde new age plaat. Net als voorgaand werk slecht verkocht. Veel nummers zijn ook aan de saaie kant. Er valt weinig opwindend gitaarwerk te bespeuren. De betere nummers staan op de tweede helft van de plaat. Heavy treasure stond nog lang op de setlist. Het is een nieuwe uitvoering van Heavy pleasure dat afkomstig is van Pleasure point. Just because en Journey( A real elegant gypsy) zijn de betere nummers. Als afsluiter een aardig akoestisch deuntje: Who knows(1:15) Pietons werd live met meer blues gebracht en is dan best te genieten, maar de studio versie is dat amper. Nummers 2 en 3 reken ik tot z'n minste werk. Akkerman mocht nog een plaat voor CBS maken en kwam sterk terug met het zware From the basement.

Ik zie hier toch een aantal bekende titels voorbijkomen en heb het altijd voor een verzamelaar gehouden. Wellicht opnieuw opgenomen of livemateriaal?

De inhoudsopgave zoals het hier staat zal wel van CD afkomstig zijn.
Tracks 7 t/m 10 staan niet op de LP. (Op LP heb je als zevende track het korte deuntje Who Knows.)
Die CD heb ik wel eens zien liggen (niet gekocht) en er staat me iets van bij dat er wat livemateriaal bij is opgezet.
Voor de rest is het een normaal studio-album.

Thx voor de info. Redelijk overbodig dus eigenlijk. De meerwaarde is idd weinig relevant.

Heb een correctie ingediend inzage de bonustracks, zo is het wat duidelijker allemaal.
'k blijf Can't Stand Noise een van z'n mindere albums vinden.

Helemaal eens met B.Robertson, heb ik weinig aan toe te voegen. Alleen maar het feit dat ik deze lp aangeschaft heb omdat ik al lange tijd Jan Akkerman fan ben. Anders had ik zo mijn twijfels of ik dit album ooit gekocht zou hebben.

Het is toch volkomen logisch dat als je (al langere tijd) Jan Akkermanfan bent, dat je dan (dit) vinyl van Jan Akkerman koopt? En dat als je geen Jan Akkermanfan bent, je gerust kunt twijfelen of je ooit in je leven dit album koopt/gekocht zou hebben?

nou ja, het zou kunnen dat je zo af en toe zomaar iets spontaans doet zoals een willekeurige cd ongeluisterd aanschaffen. Dat heb ik in het verleden best wel zo af en toe gedaan...

WPE leuk dat je het met mijn oude bericht(jes) eens bent. De LP heb ik vroeger ooit eens aangeschaft in een tijd dat er nog veelvuldig platenzaakjes waren. De CD later eens van Marktplaats opgescharreld om de collectie compleet te houden. Vroeger luisterde ik nog wel eens wat. De ongeluisterde aanschaf is bij mij meer iets van de laatste 15 jaar. Eens een steekproefje van een of ander op YouTube en bestellen maar.

Wie heeft dat omschreven vraag ik me dan af? Deze plaat heeft werkelijk niets met new age te maken. En ongeïnspireerd?? Ik zelf zou het album eerder bij geïnspireerde spacerock indelen, neem Heavy Treasure. Dat is gewoon negen minuten knallen. Natuurlijk niet overal even heftig maar ambient is t zeker niet.

Ik dacht aan de hand van de reacties dat dit een matige saaie plaat zou zijn maar gelukkig is dat niet zo. Het zijn vooral de reacties die negatief zijn want het gemiddelde is verder prima.

OOR's pop-encyclopedie moet dat zo omgeschreven hebben, die werd vroeger nog wel eens geraadpleegd.

Ik blijf erbij dat die A-kant me weinig doet met wat voortkabbelende muziek waar weinig tot niets leuks in gebeurt. Al het goede staat op de B-kant, waarvan Journey mijn favoriete track is en met de nadruk op LP, want mijn CD heeft het korte akoestische gitaarstukje niet als slot maar springt na track 6 meteen over op de bonustracks.

Het zal beslist niet ieders kopje thee zijn, ik kan dit album wel waarderen. Piétons, Everything Must Change en Heavy Treasure zijn mooie nummers. Jan Akkerman is een zeer begaafde gitarist en doet gewoon zijn eigen ding, love it or hate it. Me? ❤️

Mooie plaat. Als Akkerman fan, een must. Alleen is Pietons niet geheel van Jan, maar van Stuff. Daar heet het nummer Foots. (kijk maar even op YT)

Een best aangename plaat van Jan Akkerman. Langgerekte jazzrock die inderdaad ook doet denken aan spacerock. Wel vind ik het jammer dat de elektronische drums ietwat inspiratieloos en mechanisch klinken. Het gitaarspel is uiteraard -zoals altijd het geval is bij Akkerman- erg smaakvol. Weinig mis met dit album.

Aardig , maar niet meer ook. Waar het live nog wel wil vlammen is dit wat saai en suf. Het staat buiten kijf dat Akkerman een prima gitarist is ,maar je hebt ook spannende composities nodig en dat ontbreekt er hier aan. Ook een erfenis van mijn pa , maar wel een waar ik niet veel meer van zal gaan genieten. 3 sterren.

Aardig album maar ook niet meer dan dat. Jan is misschien wel de beste gitarist van Nederland maar daarmee ben je er overduidelijk nog niet. Maar desondanks toch best de moeite waard. 3 * dan is het op.