Ik heb zelf alle reguliere soloalbums, samenwerkingen niet meegerekend, van de gitarist. From the Basement is zijn meest rock gerichte album sinds Focus; het is niet allemaal rock - All Along the Watchtower is reggae. Sommige deuntjes kan je matig vinden, ik vind het echter een prima album van Jan.
Headbanger klinkt stevig en heeft een gastbijdrage van Thijs van Leer op synthesizer. ( Een voorzichtige kennismaking als voorbode van de "Focus"plaat uit '85.)
All Along the Watchtower weet 14 minuten lang te boeien, met op zang bassist Dino Walcott. Dark Rose is omgebouwd tot ZZ Top-achtige hardrock met hemzelf op zang.
Wallenberg is meer een "rockballad", wederom door hem gezongen.
From the Basment is instrumentaal en tevens favoriet.
P.C.B.Chicken is wederom hardrock met ZZ Top sound en gezegend met zijn beperkte zangtalenten. Status Quo heeft veel weg van Stick, van het Profile album. Compleet met hysterische lachbui van harmonica speler Walcott. Weinig bijzonder - wel lekker.
De CD-uitgave van Pseudonym kent weer een schat aan previously unreleased demo recordings uit de kluis van Akkerman.
Na mijn positieve review van Pleasure Point kom ik nu uit bij dit album en hier ben ik helaas een stuk minder positief over. Het is een wat rommelig album met een paar leuke nummers maar ook een paar storende en flauwe nummers. Waar ik mij het meest over verbaas is het nummer PCB Chicken wat een complete ripoff is van het nummer Thug is van ZZ Top's Eliminator. Dat je een nummer covert prima, maar dat je het gewoon ript en dan je eigen naam als componist erbij zet gaat mij net wat te ver. Verder denk ik niet dat ik dit album nog vaak zal draaien, leuk voor de heb maar verder niet noemenswaardig.