Jan Akkerman - The Noise of Art (1990)

De plaat die Jan weer terugbracht in de album top100. Akkerman speelt hierop wat toegankelijke pop/ rock songs als: Trojan horse, Bonnaville, Prelude:Friends always en het Neil Youngachtige Quiet storm. De betere blues is You can't keep a bad man up. De funk is Having fun. De mooiste nummers zijn de rustigen. Jan zijn spel in Shame on you wordt steeds heviger, tot hij weer op ongelofelijke snelheid soleert. Prima Donna is een ballad die gekenmerkt wordt door het gevoel in Jan zijn spel. Technisch gepriegel is volop aanwezig in Akkerman's sombrero en My pleasure. Beide nummers zijn op songs van Hardware gebaseerd. The noise of art is een aanrader en krijgt vier sterren.

Prachtige plaat met een aantal juweeltjes. Een jan die behoorlijk van leer trekt. Zelfs ZZtop nog even na speelt. Maar deze man heeft het gewooon in zijn vingertjes. Dat bewijst hij al heel zijn leven. Hoogtepunt vele nummers maar shame on you is voor mij de buiten categorie. Pfff wat een guitaar spel. Was deze Nederlander in de us/canada geboren dan hadden we nu over een internationale superster gehad. Heerlijk tegendraads op het arrogante af. Ik heb hem binnen 1 week in een feest tent in een of ander boerendorp mogen aanschouwen. Die hij totaal plat speelde met vette rock. Om hem 3 dgn later solo in de schouwberg te mogen aanschouwen. Wederom speelde dit fenomeen de zaal plat maar dan op een zeer ingetogen manier. Mooi om dit in zo'n kort tijd bestek te mogen aanschouwen. Gewoon jan die alles kan.

Niets aan bovenstaande toe te voegen. Prachtplaat.

Een soort betere versie van Heartware. De klank is nog steeds licht gedateerd, maar lang niet zo erg als op Heartware. De meeste composities zijn vrij eenvoudig en conventioneel met een Akkerman die er lekker overheen soleert. Her en der ook wat uitstapjes in andere stijlen.

Aardig, maar volgens mij kan Jan dit op elk moment van de dag uit z'n mouw schudden (en dat zegt natuurlijk ook wel wat). Je hoort hier Akkerman de muzikant, en ik houd ook erg van Akkerman de componist.

Prima plaat!

Hen Prima Donna nog op een CD-single. Is ook het beste nummer op dit album.

Sfeervolle gitaarmuziek. Inderdaad vrij eenvoudig en conventioneel (soms helaas ook ietwat saai), maar toch immer best smaakvol.

Uitermate verzorgde plaat. Hoop stijlen die Akkerman beheerst etaleert hij hier ook. Er zit een lekkere drive in het album en het zette hem terug op de kaart. Ik hoef het niet wekelijks te horen maar als hij eens in de zoveel tijd aan de beurt is geniet ik er wel ten volste van. Toptrack hier :Quiet Storm. 4 sterren