Jan Akkerman - Passion [Acoustic] (1999)

Leuk....
Ik kan er verder weinig over zeggen.
Het klinkt allemaal wat klinisch, dit gepingel. Het zal technisch wel OK zijn maar ik mis de "ziel".

Niets meer dan een verzameling soundchecks die reeds in '95 opgenomen zijn.
Heel mooi omschreven als de opvolger van Tabernakel. Als je het daarmee vergelijkt stelt Passion teleur.
Maar los van Tabernakel is het al geen geweldig album. Hoe goed gespeeld het ook mag zijn; er staan amper echt mooie nummers op. Classic Gaz/ Gate to Europe is de enige uitschieter. Uitstekend gedaan en een reden om de CD te draaien, al gebeurt dat zelden integraal.
Voor deze gelegenheid wel en het is maar een droge bedoeling.

Dat is te kort door de bocht. Uit Akkermans mond is opgetekend dat hij een kwartiertje voor de concerten steeds akoestisch speelde (semi-improviseerde) en dat het ook precies zo op plaat is beland. Geen verzameling soundchecks dus, maar een bewuste insteek voor een album.

Passion heeft inderdaad in de verte wel wat weg van Tabernakel. De composities hier zijn van een behoorlijk niveau. Waarschijnlijk is het wel een beetje muziek waar je gitarist voor moet zijn. Akkerman had van mij een wat puurder geluid mogen hanteren, maar aan de andere kant zorgt het er wel voor dat het album vol klinkt, ondanks het ontbreken van begeleidende instrumenten. Grappig dat een aantal stukken voor luit naar staalsnarige gitaar zijn vertaald. En Jans versie van 'Classical Gas' is wellicht de beste uitvoering van dit nummer.

Ik hou wel van acoustische gitaarmuziek op zijn tijd. Het is wel waar; de stukken op dit album zijn weliswaar niet zo sterk qua compositie, maar toch al met al een sfeervol album.

Akoestische gitaarmuziek. Het klinkt erg warm en aangenaam, maar is na verloop van tijd wel wat aan de saaie kant. Degelijke plaat van Akkerman.