Kaz Lux - Distance (1978)

Hele fijne plaat, en heel erg uitgebalanceerd. In de categorie 'Leuke dingen om te weten'; Dee Dee zingt in het koortje op deze plaat, die in dit zelfde jaar een discohit had met 'I put a spell on you' (van de Toppop-clip met het rode balletje). Het nummer 'It's allright girl', een van de 2 singles van deze plaat, was oorspronkelijk een solosingle uit 1972 van Peter Bewley, oftewel producer Peter van Asten. Het heette oorspronkelijk 'It's allright Bill'.

Kaz Lux piekte vroeg in zijn carrière. Ik had gehoopt dat hij het niveau dat hij tussen 1969-1974 haalde tenminste tot het eind van het decennium had kunnen vasthouden. Dat blijkt helaas niet het geval te zijn. Eli vind ik al niet de klassieker die sommigen erin zien, Distance is nog iets minder.

Lux moet het voor een aanzienlijk deel van zijn stem hebben. Nu is hij natuurlijk niet meteen een slechte zanger, maar zijn stem klinkt al niet meer zo goed als op het debuut van Brainbox of I'm the Worst Partner I Know. Ook de muziek van Lux werd steeds minder rebels en eigenzinnig en die combinatie is toch een aderlating. Distance laat degelijk gespeelde rockmuziek horen, maar het geluid is niet erg eigen, vrij Amerikaans en zonder rauwe randjes. Dieptepunt is toch wel die gelikte koortjes op 'It's Allright Girl', lijkt geen einde aan te komen, pffff.

Het album is wel enigszins vergelijkbaar met de opvolger. De tijd heeft inmiddels uitgewezen dat Lux zich de komende vijfendertig jaar niet meer zou herpakken.

Via het Eli-album indertijd uitgekomen bij deze LP en in de 70's best wel vaak gedraaid. Helaas is het nooit op CD verschenen (behalve via Fonos, maar dat was een vinylrip), evenals de opvolger Luxury. Samen met 3 van Jan Akkerman, Eli en Transparental, maar ook Akkerman's titelloze album (met Crackers) een bij elkaar horend setje.

Ik heb een vreselijk zwak voor Kaz Lux, zowel solo als in Brainbox. De man heeft een zeer eigen stemgeluid en heeft gevoel voor het maken van goede nummers. Distance is goed geproduceerd en er wordt goed gemusiceerd, wel een typische jaren 70 plaat maar dat is ook de tijd dat de plaat uitkwam dus een kniesoor die daar op let. Let's Not Waste knalt er meteen lekker in en op All Right Girl na is eigenlijk alles dik in orde. Zou Lux in Amerika hebben gewoond dan was het waarschijnlijk een gevierd muzikant maar hier in kikkerland is de roem helaas minder.

Kaz Lux kon zich vroeger in een paar korte regels tekst bondig uitdrukken in korte nummers als 'Down Man' en 'Between Alpha and Omega'. Over het algemeen vind ik, buiten 'Down Man' om, het Brainbox van de 'To You'-bezetting zelfs interessanter dan de originele bezetting, als ik de singlesperiode van na het vertrek van Jan Akkerman vs. de LP met Jan Akkerman zet. Op de compilatie 'To You' zijn die singles gebundeld te vinden. Tussen 2001-2004 heb ik Kaz Lux een stuk of wat keer live gezien, soms solo en veelal met Brainbox, de laatste keer (solo) was als voorprogramma van Cuby+Blizzards. In die periode ook de nodige albums van hem gekocht maar gaandeweg de conclusie getrokken dat het me heel goed gelukt was de mindere tweede helft van zijn discografie te verzamelen, van het zeer genietbare 'Instructions' tot het nooit meer gedraaide 'Ghostriding Between Love and Confusion', hoorde ik wel een dalende lijn in zijn werk en een stem die achteruit ging. Maar hedenavond werd ik verblijd door iemand die zijn archief had doorgestruind en een viertal oude Kaz Lux-LP's voor me had, waaronder 'Distance', en ik vind het tot nu toe een veelbelovend album.