Thalía - El Sexto Sentido (2005)

Colombiaanse artiesten zijn hot op het moment. Neem bijvoorbeeld Juanes en Shakira die de hitlijsten niet zijn af te slaan. Thalia mag dan wel niet Colombiaans zijn, Spaanse nummers maken kan ze als de beste. Met haar
nieuwe album El Sexto Sentido probeert ze boven de net genoemde artiesten uit te komen. Uiteraard is hier heel wat voor nodig om deze meesterartiesten te overtreffen. Het is haar dan ook helaas niet gelukt; El Sexto Sentido is leuk, maar is niets meer dan een recht-toe-recht-aan Spaans album waar typische Spaanse beats en vrijwel gladde pop centraal staan. Het album bevat zeker hoogtepunten waaronder de erg lekkere Amar Sin
Ser Amada, maar ook veel dieptepunten zoals de erg saaie No, No, No. Thalia is leuk voor even, maar is toch niet te vergelijken met grote artiesten als de eerder genoemde Shakira of Juanes. Wel jammer...

Dit blijft toch stiekem wel een lekker album. Met de hete dagen heb ik El Sexto Sentido van de Mexicaanse schone Thalia er weer eens bijgepakt. Meteen weer die heerlijke nostalgische gevoelens van zomer '06, toen dit vast kost was aan de hete stranden van Frankrijk. Toegegeven is het songfestival-gehalte is erg hoog, maar wie mij een beetje volgt weet dat ik daar helemaal geen problemen mee heb. Inhoudelijk is het echter wel een besproken kwestie, maar daar kan ik niet mee zitten. El Sexto Sentindo blijft (misschien in tegenspreking met mijn vorige bericht) een heerlijk, lekker en zomers plaatje die mij iedere keer weer weet te ontspannen en die blijkelijk erg tijdloos is - en dat zie ik graag in een plaat. Niets meer dan vrolijke dansbare popnummers die naar mijn mening de zomer bij je in huis haalt (voor zover dat nog niet gebeurd is vandaag ). Heb overigens nog niet het hele album in bezet, dus ik moet mijn stem ingetogen houden. Toch kan ik er niet omheen dit album een halfje hoger te waarderen. Uiteraard.