Badfinger - Head First (2000)

Dit is het album dat Badfinger in 1975 voor Warner Brothers opnam als opvolger voor 'Wish You Were Here'. Door frauduleus handelen van manager Stan Polley werd 'Wish You Were Here' uit de handel teruggetrokken en toen Warner Brothers besloot om de opvolger niet uit te brengen, pleegde frontman Pete Ham zelfmoord.
Diverse liedjes op het album gaan over de desperate situatie waarin de groep zich bevond. Mooi dat het album alsnog is uitgebracht.

Dit album zou ik graag nog eens beluisteren. Zou het de moeite waard zijn, nlkink, of heb je het niet beluisterd. Het is vrij duur (import), maar wellicht staat het op Grooveshark of Spotify. En de solo-albums van Pete Ham zijn wellicht ook de moeite waard, daar heb ik wel eens wat van gehoord. Twee verzamelingen met demo's, dacht ik. Staan niet op MuMe in ieder geval.

Ik heb 'm jaren geleden van een (nu) ex collega geleend nadat ik 'm bij Roel Hemmes in de zaak in Groningen had zien liggen. De tekst in de liner notes hadden mijn nieuwsgierigheid gewekt en ik ben sowieso altijd al geïntrigeerd geweest door onuitgebrachte albums (John Fogerty, Neil Young, Dave Davies, Kinks, Beach Boys) dus toen ik hoorde van mijn toenmalige collega dat hij als Beatle fan ook alles van Badfinger had heb ik 'm meteen gevraagd of ik het album mocht horen.
Het album is gemaakt onder enorme druk en onder nare omstandigheden, en dat is te horen. De opnames klinken af en toe wat ruw en demo-achtig. Ik heb hwt gevoel dat het niet voor 100% is afgemixt maar kan me daarover ook niet herinneren iets te hebben gelezen. Maar het is natuurlijk wel Badfinger met nog Pete Ham en Tom Evans.

Heartofsoul schreef:



Als je 'm via Discogs aanschaft heb je de (dubbel) CD voor rond de € 20,--.

Hier is de link:
Buy Badfinger - Head First (Vinyl, CD) at Discogs Marketplace

In de tijd dat Badfinger actief was, had ik weinig belangstelling voor hun muziek. Pas bij de aftiteling van de laatste aflevering van het magistrale 'Braking Bad' waar Baby Blue klonk, werd ik geraakt en ben ik me gaan verdiepen in hun muzikale erfenis en de tragiek die eromheen hangt. Het verhaal mag alom bekend zijn en getuigt van de zoveelste inhalige, corrupte en gewetenloze zaakwaarnemer die wegkomt zonder gestraft te worden, maar wel bloed aan z'n handen heeft. Zonder hem was Badfinger waarschijnlijk uitgegroeid tot één van de toonaangevende bands van hun generatie. Inmiddels heb ik 5 van hun albums in huis en vandaag viel een exemplaar van Head First op de deurmat, voor een zacht prijsje op de kop getikt via Ebay. De eerste CD klinkt alvast goed. Ben benieuwd naar nummer twee.

Ik heb eerder dit jaar de 50th Anniversary edition aangeschaft en mijn verwachtingen waren niet zo hoog gespannen. De plaat is onder druk van een wurgcontract in 2 weken in elkaar gedraaid, ook binnen de band rommelde het (Pete Ham was er eerder tijdelijk uitgestapt, vervangen door toetsenman Bob Jackson. Pete Ham kwam terug, Joey Molland vertrok en zo werd Bob Jackson weer de vervanger van Molland). Toch 4 sterren. Om de eenvoudige reden dat de plaat fantastisch klinkt (onder leiding van Bob Jackson is de plaat grondig opgepoetst). De nummers zijn misschien kwalitatief niet zo goed als voorganger 'Wish you were here'. Maar nog steeds zijn de meeste nummers zeker het aanhoren waard. De opener Lay me Down is zo'n typisch Pete Ham nummer dat na een paar luisterbeurten in je kop blijft hangen. Ook de nummers van Tom Evans wil ik even noemen. Hey Mr. Manager en Rock 'n Roll contract maken pijnlijk duidelijk wat de situatie van de band op dat moment was. Als je dan bedenkt hoe droevig Pete Ham en Tom Evans aan hun einde zijn gekomen, mag je deze plaat zien als een must voor elke Badfinger liefhebber. De uitgave uit 2000 ken ik niet, maar deze klinkt echt uitstekend.