The Kinks - Word of Mouth (1984)

Dit album heb ik nog niet geluisterd. Maar het nr 'living on a thin line' is ronduit geweldig.

Deze song werd gebruikt in 'The Sopranos' en bracht mij tot de muziek van The Kinks!

Prima album van The Kinks. Op dit album laten Davies en co een steviger geluid horen, een geluid dat precies past in de jaren 80.

Met uitzondering van Living On A Thin Line, wat ik echt een prachtig nummer blijf vinden, staan er geen echte meesterwerken op deze elpee, maar is het gewoon als geheel een dikke voldoende.

3,5*

Inderdaad een prima album. Helaas het laatste album waarop Mick Avory nog deel uitmaakte van de groep. Op een groot deel van het album is zijn opvolger, John Henritt al te horen. Een behoorlijk consistente plaat, met uitzondering van Too Hot. En ook het eerste Kinks album waarop Dave zijn broer aftroeft met een beter nummer, nl. Living On A Thin Line. Op single uitgebracht in Zuid Afrika en daar een hit! Het album markeerde een teruggang in populariteit van de groep. Hierna zou het nooit meer beter worden met de verkoopcijfers.

Word Of Mouth blijkt achteraf de oorzaak te zijn van de definitieve verwijdering tussen de broers Davies. Broer Ray had Dave een grotere rol toebedeeld als producer van het album. Dave had bedongen dat dit dan ook op de achterzijde van de hoes vermeld zou worden. Op het moment dat Dave de definitieve hoesontwerpen kreeg te zien bleek dat er op de achterzijde was vermeld dat Ray Davies de producer van het album was. Op het moment dat het album uitkwam meldde Dave zich ziek en kon het album niet gepromoot worden door de groep.
Word Of Mouth is in beperkte oplage op CD verschenen in 1984. Zelf heb ik ook nog een officiele muziekcassette van het album. In de tachtiger en negentiger jaren was dit het moeilijkste album om op CD te vinden. Dat veranderde met de rerelease in 1999. Qua bonus tracks is dit een teleurstellend album maar in dit specifieke geval denk ik niet dat de groep veel materiaal op de plank heeft laten liggen. Massive Reductions is een re-recording van een B-kant uit 1981. Sold Me Out en Going Solo waren bij fans al bekend van film en soundtrack album Return To Waterloo.
Guilty en Too Hot zijn de minst interessante tracks hier.

Deze hoes is veruit de lelijkste die ik van deze band gezien heb. Een slecht voorteken ook wat de muziek betreft, maar daar moet ik bekennen dat dit album een stuk beter in elkaar steekt dan de voorgangers. De stadionrock wordt gespeeld met de bravoure van de jaren zestig en dat maakt het allemaal prettiger om te volgen. Echt onder de indruk ben ik nog steeds niet, behalve van Living On A Thin Line. Erg mooi nummer en de eerste sinds een behoorlijk aantal jaren. De rest kan er goed mee door. Tegen het einde kakt het toch weer in, maar dat neemt niet weg dat dit het beste album is sinds Preservation Act II (wat mij betreft dan).

Tussenstand:
1. Face To Face
2. Lola Versus Powerman and the Moneygoround, Part One
3. The Kinks Are the Village Green Preservation Society
4. The Kink Kontroversy
5. Preservation Act II
6. Something Else
7. Word Of Mouth
8. Kinks
9. Kinda Kinks
10. Sleepwalker
11. Preservation Act I
12. Arthur (Or the Decline and Fall of the British Empire)
13. Misfits
14. Schoolboys In Disguise
15. Give The People What They Want
16. Soap Opera
17. Low Budget
18. State Of Confusion
19. Everybody's In Show-biz
20. Muswell Hillbillies

Meer gestroomlijnd dan zijn voorganger en ook een stuk consistenter. Tevens ook intrigerend dat ik hier de Dave Davies tracks (Guilty en Living On A thin Line) het beste vind. Laatstgenoemde is een mooie, melodieuze en melancholische track, al heeft het met de huidige anti-immigratiepolitiek in Engeland nu een wat nare nasmaak gekregen. Geen idee of de broers zich hier ook over hebben uitgelaten. Guilty heeft vooral erg lekkere riffs die laten zien dat Dave Davies ruig op zijn best. Verder wederom een sterke Bruce Springsteen stadionrocksound en het staat de band nog steeds prima. Niet het beste, maar nog steeds plezierig uit te zitten.

Voorlopige tussenstand:
1. Face To Face
2. Are the Village Green Preservation Society
3. Arthur (Or The Decline And Fall Of the British Empire)
4. Something Else
5. Give The People What They Want
6. Preservation Act 2
7. Low Budget
8. Lola Versus Powerman and the Moneygoround, Part One
9. The Kink Kontroversy
10. Misfits
11. Word Of Mouth
12. Sleepwalker
13. Preservation Act 1
14. State Of Confusion
15. Schoolboys In Disgrace
16. Muswell Hillbillies
17. Soap Opera
18. Kinda Kinks
19. Kinks
20. Everybody's In Show-biz

Was net deze plaat aan het beluisteren, en opeens viel me dit couplet in "Good Day" op:

"News of the world, tea and biscuits in bed.
The headlines said that Diana is dead.
She couldn't act much but she put on a show.
She always smiled even when she felt low"

Ray had een voorspellende blik in 1984...

Dat couplet gaat over de actrice Diana Dors, overleden op 4 mei 1984, niet over de prinses, Towser.

Oeps... Weer wat geleerd! Dank voor de toelichting!

Zo'n beetje de laatste echt goede lp van de heren in een rij van meer dan verdienstelijke platen. Consistent album met fraaie liedjes. Living on a Thin Line nog immer een waan track van Dave, beste nummer hier dan ook.