Blueprint - 1988 (2005)

Wat ik ervan gelezen heb lijkt me dit wel iets voor mij.

Zal binnenkort meer laten weten .

Niet helemaal wat ik ervan verwachtte. Paar erg leuke tracks, vooral door de originele sampletjes en producties en ook wat tracks die me niet echt liggen (rockgitaarsamples ) .

Buiten dat is deze man ook niet echt de beste MC. 3 sterretjes omdat het iig af en toe wat origineels te bieden heeft.

Z'n teksten hebben vaak wel een leuke orginele boodschap, de producties zijn ook niet verkeerd in mijn ogen. Een scherpe mening en leuke producties, 3,5*

Jammer dat Aesop Rock geen verse rapt op Li-Fi funk. Hij zegt alleen het refrein.

Goed album, origineel, maar het boeit allemaal niet echt en het album wordt ook minder goed naar het einde toe.

Ik blijf het altijd nog een tof album vinden ondanks de kritiek, er is wel iets aan Blueprint dat me aanspreekt, vooral zijn humor en onderwerpen kan ik goed waarderen. Chamber Music is overigens ook een toffe plaat, is iets wat meer experimenteel vergeleken met dit album, het rappen wordt daar meer over gelaten aan de gastartiesten en een stuk van het album is ook instrumentaal.

Uiteindelijk 2,5* gegeven. Waarom? Ik vind de producties over het algemeen nogal eentonig. Zoals ik eerder al zei, boeit Blueprint zelf ook niet. Ik had hogere verwachtingen na zn verse op Alchemy.

Big Girls Need Love Too vind ik wel een grappige tekst hebben.

Persoonlijk vind ik dit een hele dikke hiphopplaat. Strakke produkties, lekkere samples, goede raps. Alleen zijn stem kan inderdaad wat snel gaan vervelen. Maar er staan genoeg hoogtepunten op deze cd (Liberated, 1988, Big Girls Need Love Too, Boombox) om deze meerdere malen te beluisteren.
Laat hem gewoon op je inwerken! 4*

Ik heb deze nu ook orgineel op vinyl aangeschaft. Ik blijf het een sterke plaat vinden, toffe (welliswaar eenvoudige) producties en Blueprint zelf die altijd met zijn scherpe lyrics weet te overtuigen.

Die beatbox van het nummer Fresh is de (gesamplede) beatbox van La Di Da Di. Was me eigenlijk nog nooit opgevallen.
Ik vind het nog steeds een leuke cd, maar 4*-en is toch net iets teveel van goede. Een kleine verlaging naar 3,5.

MisantrophikOne zijn favoriete underground album... MOET ik toch maar even checken!

Wat een enorm verschil met de opvolger is dit! Veel echt vette nummers. Dat de sound wat minder elektronisch is dan op Adventures in Counter-Culture, is het eerste dat mij opvalt. Ik vond Blueprint altijd al een erg vet MC, zowel qua stem als qua flow, maar nu komt hij ook nog eens goed tot zijn recht op enkele geweldige beats. Het is veel minder langdradig, gaat niet halverwege al sterk vervelen, zoals bij de opvolger wel het geval is (sterker nog: ik zit de rit gemakkelijk uit) en heeft een constant goed niveau met behoorlijk wat uitschieters: 1988, wiens productie me zeer sterk aan Cannibal Ox doet denken trouwens, Boombox, Li-Fi Funk, Big Girls Need Love Too, Where's Your Girlfriend At en Kill Me First. Ook de andere nummers zijn erg vet, alleen Tramp vind ik wat minder. Ik zet hem nu even op 3,5*, al is het bijna 4*, wellicht dat ik dat cijfer een paar luisterbeurten later alsnog kan plaatsen.

Zelfde sample als Stress Rap dus, zoiets vermoedde ik al, kon het alleen niet plaatsen eerst

Deze en The Weightroom zijn erg fijne albums. Blueprint levert coole producties. De beats bang. Beste voorbeeld is Big Girls Need Love Too.