MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

Charles Mingus - At the Bohemia (1955)

mijn stem
3,95 (20)
20 stemmen

Verenigde Staten
Jazz
Label: Debut

  1. Jump Monk (7:06)
  2. Serenade in Blue (6:28)
  3. Percussion Dicussion (8:39)
  4. Work Song (6:05)
  5. Septemberly (6:53)
  6. All the Things You C# (6:58)
  7. Jump Monk (11:52)
  8. All the Things You C# (10:45)
totale tijdsduur: 1:04:46
zoeken in:
avatar van niels94
4,0
Veel te onbekend hier, gezien de heerlijke muzikale inhoud van dit album. Bij Jump Monk krijg ik ook daadwerkelijk zin om te springen. Sterker nog, aangezien ik blij was omdat ik een cd heb gewonnen, heb ik dat ook gedaan

avatar van niels94
4,0
Die violen in Percussion Discussion

avatar van Sandokan-veld
3,5
Geen violen op het podium van The Bohemia, is waarschijnlijk Mingus zelf die zijn bas aait met de strijkstok.

Verder inderdaad wel een fijne opname, uitstekend spel van Mingus, Roach en de altijd sublieme Mal Waldron, ook het saxspel kent zeker zijn momenten (door de mij volkomen onbekende George Barrow). Wel denk ik dat Mingus pas in de jaren daarna echt zijn grenzen ging verleggen buiten de Ellington/hard bop wateren waarin hij hier soms nog wel wat braafjes vaart.

avatar
Soledad
Sandokan-veld schreef:
Wel denk ik dat Mingus pas in de jaren daarna echt zijn grenzen ging verleggen buiten de Ellington/hard bop wateren waarin hij hier soms nog wel wat braafjes vaart.

Hetzelfde geldt voor Max Roach en Mal Waldron

avatar van niels94
4,0
Sandokan-veld schreef:
Geen violen op het podium van The Bohemia, is waarschijnlijk Mingus zelf die zijn bas aait met de strijkstok.

Gek, zo had ik het wel ervaren, al moet ik eerlijk zeggen dat ik strijkinstrumenten wel vaker door elkaar kan halen. Hoe dan ook, erg gaaf, ik zat echt te genieten van dit album

avatar van heartofsoul
4,0
Deze live-opnames laten Charles Mingus horen in een stadium waarin hij zich nog ten volle aan het ontwikkelen was, zo is mijn indruk. Aanvankelijk (een paar jaar geleden, toen ik dit album kocht) was ik een beetje teleurgesteld, want ik vond het veel minder spectaculair dan Pithecanthropus Erectus (1956), het enige Mingus-album dat ik destijds echt goed kende. Maar gaandeweg heb ik dit album toch zeer leren waarderen, vooral door het buitengewone basspel van Mingus. Ik luister vaak 's avonds met de hoofdtelefoon (vanwege de buren), en dan vallen de details extra goed op. Mal Waldron had ik graag iets prominenter willen horen, maar dat wordt in ruime mate gecompenseerd door George Barrow (tenor) en Eddie Bert (trombone). Fijn album voor de avonduren.

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 21:39 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 21:39 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.