Biohazard - New World Disorder (1999)
mijn stem
44 stemmen
Verenigde Staten
Metal
Label: Mercury
-
Resist (2:43)
-
Switchback (3:33)
-
Salvation (3:56)
-
End of My Rope (3:43)
-
All for None (3:52)
-
Breakdown (2:52)
-
Inner Fear On (3:28)
-
Abandon in Place (3:45)
-
Skin (3:28)
-
Camouflage (2:48)
-
Decline (3:45)
-
Cycle of Abuse (4:52)
-
Dogs of War (4:13)
-
New World Disorder (6:43)
met Sticky Fingaz
0
slaemperayreon
geplaatst: 23 september 2004, 17:44 uur
gaat wel. niet hun beste, niet hun slechtste. 3*
0
brecht geers
geplaatst: 28 augustus 2006, 15:52 uur
elk liedje appart bekeken is het zeker een goede plaat maar spijtig genoeg is een cd een cd en moet je die in totaal bekijken en dan heb ik maar ee ding te zeggen : te eentonig.
2.5 sterren
2.5 sterren
0
brecht geers
geplaatst: 4 oktober 2006, 12:22 uur
Hoe meer ik luister hoe beter ik hem vind.
ondertussen 3.5* maar meer niet.
5 liedjes springen er echt wel uit:
*resist
*switchback
*breakdown
*all for none
en abandon
de rest is wat slapjes
ondertussen 3.5* maar meer niet.
5 liedjes springen er echt wel uit:
*resist
*switchback
*breakdown
*all for none
en abandon
de rest is wat slapjes
1
bro
geplaatst: 30 oktober 2006, 11:47 uur
beter album dat ik had durven hopen.
de songs wisselen af van zeer goed naar gemiddeld maar in totaal zeker een goed alum om lekker op de rammen maar toch ook om te genieten.
dat deze cd begint met de 2 beste songs op de cd is gewoon een zalig feit
de songs wisselen af van zeer goed naar gemiddeld maar in totaal zeker een goed alum om lekker op de rammen maar toch ook om te genieten.
dat deze cd begint met de 2 beste songs op de cd is gewoon een zalig feit
0
geplaatst: 19 maart 2010, 10:33 uur
Het hoogtepunt al lang voorbij, maar staan er toch wel wat moddervette tracks op. Vooral Switchback schopt serieuze konten.
0
geplaatst: 8 september 2024, 10:38 uur
New World Disorder is bij vlagen best aardig. Geen topper, daarvoor is het genre mij toch ook wat te eenvormig voor.
Desalniettemin staan er best een aantal aardige tracks op deze schijf, de 'groove' is alom aanwezig en dat levert enkele aardige momenten op.
Ik moet echter bekennen dat hardcore een genre is waar ik tegenwoordig maar weinig affiniteit bij voel.
Urban Discipline wil ik nog wel eens uit het hoesje halen, Scratch the Surface van Sick of it All heeft nog wel zijn charme, maar dat is het dan ook wel.
Bij New World Disorder waren de heren mij al kwijtgeraakt, niet dat de schijf slecht is, sterker nog; ik vind de plaat gevarieerder in vergelijking met State of the World Adress.
Niet dat Biohazard de akoestische kant op moest gaan, of dat de heren symfonische elementen moesten gaan implementeren in hun muziek, het is mij alleen op den duur te eenvoudig en te weinig muzikale ontwikkeling wat mij tegenstaat.
Het is een herhaling van zetten, maar op album nummer 5 wil ik ook weleens verrast worden en dat gebeurt amper. Een dergelijke invalshoek is ook wel te verwachten bij dit genre.
Desalniettemin staan er best een aantal aardige tracks op deze schijf, de 'groove' is alom aanwezig en dat levert enkele aardige momenten op.
Ik moet echter bekennen dat hardcore een genre is waar ik tegenwoordig maar weinig affiniteit bij voel.
Urban Discipline wil ik nog wel eens uit het hoesje halen, Scratch the Surface van Sick of it All heeft nog wel zijn charme, maar dat is het dan ook wel.
Bij New World Disorder waren de heren mij al kwijtgeraakt, niet dat de schijf slecht is, sterker nog; ik vind de plaat gevarieerder in vergelijking met State of the World Adress.
Niet dat Biohazard de akoestische kant op moest gaan, of dat de heren symfonische elementen moesten gaan implementeren in hun muziek, het is mij alleen op den duur te eenvoudig en te weinig muzikale ontwikkeling wat mij tegenstaat.
Het is een herhaling van zetten, maar op album nummer 5 wil ik ook weleens verrast worden en dat gebeurt amper. Een dergelijke invalshoek is ook wel te verwachten bij dit genre.
* denotes required fields.
* denotes required fields.