Scooter - Music for a Big Night Out (2012)

4 AM is best een leuk nummer met stukjes van de tekst van Promise Me van Beverly Craven. De vrouwenstem die dat stukje zingt lijkt een tikkeltje op Fergie qua stem.
Het album is oke! Niet geweldig maar wel leuk voor af en toe!

Voordat je deze review gaat lezen, moet ik eerst een conclusie trekken.
Heer eerlijk je bent voor Scooter, of je bent tegen de 47 jarige hooggeblondeerde Duitser die al 18 jaar op de bühne staat. Zelf schaar ik me tot het rijtje pro-Scooter mensen, laten we dat voorop stellen. Ondanks zijn succes lukt het hem nauwelijks om airplay te krijgen in ons land. Heel jammer, want met ruim 20 miljoen verkochte platen en met de wetenschap de meest succesvolle Duitse artiest aller tijden te zijn, zou hij ietwat meer respect verdienen in ons land. Als Scooter fan, mag je geprezen zijn dat Scooter nog altijd een behoorlijk aantal cd’s uitbrengt. Met Music for a Big Night Out, brengt Scooter de vertrouwde Scootersound weer helemaal tot leven! Na enkele uitstapjes te hebben gemaakt, heeft scooter nu weer cd afgeleverd waar de fans op zitten te wachten. Na jumpstyle (jumping all over the World), hardstyle (under the radar over the top) en dubstep (the big mash up) levert Scooter weer een cd af met de vertrouwde scootersound.

De intro “Full Moon” is een spannende intro die naadloos overloopt in de song I’m a Raver Baby. In mijn optiek een potentiële single. Hierna volgt Army of Hardcore. Deze Neopthy/Stunned Guys cover geeft Scooter zijn volledig eigen draai. Het is een typisch knallend Scooter nummer. Nummer 4 op de cd is zeer toepasselijk 4AM. Het nummer is rustig, maar past perfect op het album. Persoonlijk vind ik het een heerlijk luisternummer. Daarna volgt No Way to Hide, wat een aardig nummer is, maar ook niet meer dan dat. Echter kan een goede cd, ook geen onderscheid maken tussen goede en mindere nummers, als er geen goede en mindere nummers opstaan.
What Time is Love is een duidelijke tribute aan The KLF. Het nummer is al meerde malen gebruikt door Scooter, maar nu is de song zelf in het geheel gecoverd. Weer een prima nummertje. Hierna volgt Overdose(Frazy), wat misschien wel een van de meest gave Scooter-songs allertijden is. Het begint heel rustig en bouwt zich langzaamaan op tot een knaller van jewelste. Het deuntje is nauwelijks meer uit je hoofd te krijgen. Talk About your Life is wederom een prima nummertje en in mijn beleving ook weer kandidaat voor een single. I wish I was is weer een song die prima past in het geheel. Blinkt nergens echt in uit, maar heeft toch wel een pakkend deuntje. De song Black Betty is een prima plaatje. Natuurlijk zullen criticasters weer brommen dat dit weer een cover is.
Veelal krijgt Scooter commentaar op het coveren van songs. Echter vind ik juist dat hij vertrouwde nummers een eigen draai en een nieuw leven inblaast.
Too Much Silence was in mijn optiek misschien beter geweest als afsluiting van de cd. Deze song ligt heerlijk in het gehoor. Als afsluiting is gekozen voor een titel met een knipoog, Last Hippie Standing. Dit past wel bij Scooter, die altijd zijn geheel eigen weg is blijven gaan. Het nummer ligt ook prima in het gehoor en de baslijn in dit nummer is weer heerlijk te noemen.

Kortom Scooter levert een prachtplaat voor echte fans. Veel mensen zullen snel verder zappen als Scooter horen en of zien. De echte fans blijven hem trouw. Na 1 week kwam de cd gewoon weer in de top 10 binnen van best verkochte albums. Hopelijk volgt er volgend jaar weer een tour, zodat we weer kippenvel kunnen krijgen tijdens een van zijn spetterende optredens.