Hannes Wader - 7 Lieder (1972)

Het is best wel jammer dat Hannes Wader hier zo weinig bekendheid geniet. Dat heeft voor een groot deel te maken met de Duitse taal waarin hij zingt, denk ik. Hoewel, iemand als Reinhard May is een stuk bekender en dat is iemand wiens stijl je best wel een beetje kunt vergelijken met die van Wader.

Wader wordt ook wel eens de Duitse Bob Dylan genoemd, deels door zijn sound maar ook vanwege zijn maatschappelijke engagement. Zijn stemgeluid is echter niet vergelijkbaar met dat van Dylan.

Ik ben Hannes Wader per toeval tegengekomen tijdens een rondreis op YouTube langs 70’s folk- en countrymuziek die ik nog niet kende. Die kennismaking – een live-versie van Heute Hier, Morgen Dort – deed me direct besluiten om meer van de man te beluisteren. Op dit album is dat nummer in studioversie te beluisteren.

Wader weet op 7 Lieder een mooi muzikaal palet te schetsen, enkel met akoestisch gitaar en zijn karakteristieke zang. De teksten over hoop en verandering spreken mij wel aan, iets dat op iedere plaat van Wader in meer of mindere mate wel naar voren komt.

Der Tankerkonig is op het eerste gehoor wat lichtvoetiger, maar bij Kokain weet ik niet hoe ik de tekst op moet vatten (serieus of juist komisch). Dan zijn meteen de beste nummers genoemd van een verder toch ook wel heel aardige plaat, die meer aandacht verdient: 4*.