Emmylou Harris - Quarter Moon in a Ten Cent Town (1978)

Goed album, zoals de meeste albums van Emmylou Harris.

Leuk Country album dat lekker wegluisterd. Ik kan niet hele dagen naar Country luisteren, maar eens in de zoveel tijd eens een plaatje als deze beluisteren vind ik heerlijk. Ik dacht trouwens dat Emmylou Harris nog behoorlijk bekend was in de Country wereld, maar in Nederland blijkbaar niet...

Heb dus mijn Emmylou middag.
Ga verder met deze.


Deze is toch wat minder... 3.5*

Ga verder met Roses in the snow

Dit album heeft een vlot country gevoel over zich zonder teveel te verzanden in hoempapa...het is meer in de richting van het country randje dat de Eagles destijds erin verwerkten. De keuze van de covers is wederom goed gedaan.

Emmylou Harris is een van die 70''er jaren country zangeressen,die ik kan hebben. Veelal wascountry uit die tijd een beetje "jankerig en zeurderig",bijvoorneeld Tammy Wynette, maar deze artieste gaat met haar nummers net niet over dat randje heen. Hier zit ook een beetje southern rock gevoel bij.

De titel van deze cd/lp is ontleend aan een regel uit ‘Easy from now on’. Ook een heel goeie deze cd, maar de 3 voorgangers waren toch net iets beter, vandaar 4 sterren.Op deze cd 2 covers van Jesse Winchester t.w. ‘My songbird’ en ‘Defying gravity’. Ook Rodney Crowell, een jarenlange vriend, leverde 2 songs: ‘Leaving Louisiana in the broad daylight’ en ‘I aint living long like this’. Op de 2 bonustracks duikt Barry Tashian op met zijn accordeon. ‘LaCassine Special’ is echte cajun muziek. Wat me ook opvalt, de bonusnummers bij alle 4 cd's doen niet onder voor de tracks, die de lp's wel haalden. Na deze 4 zeer geslaagde country-rock lp’s/cd’s vond Emmylou het tijd voor wat anders. Ze trouwde met producer Brian Ahern en er werd een meer country & western koers ingezet, anders maar niet beter. Gelukkig was dat maar een kort inzinkingetje.

Ietwat minder, maar nog steeds meer dan goed. Mooie titel ook. Alsmede de hoes. En dan de foto op de achterkant. Mysterieus , sexy en toch veel aan de verbeelding overlatend. Muzikaal ietwat uitbundiger , maar zeker niet slechter. Ik ben dol op vrouwenstemmen , maar Emmylou begint toch wel een van mijn favorieten te worden. Ze klinkt altijd oprecht en raakt mij steeds weer. 4 sterren voor deze.

1 van mijn favoriete albums van Emmylou met de van haar vertrouwd klinkende country-rock met een bluegrass/folk sausje.

een prima songkeuze op dit album met 2 fraaie covers van Jesse Winchester songs, 2 sterke composities van Rodney Crowell en verder o.a. het mid-tempo "Easy from Now On" een nummer van Susanna Clark (de vrouw van Guy Clark) en Carlene Carter (dochter van June Carter Cash), een Delbert McClinton cover "Two More Bottles of Wine" en de ballad "To Daddy" (Dolly Parton).

hoogtepunten "Leaving Louisiana in the Broad Daylight" (Rodney Crowell) met de prachtige accenten van accordeon (Garth Hudson), fiddle/backing vocal (Rick Danko) en een heerlijke gitaar solo van Albert Lee, het spaarzaam geinstrumenteerde "One Paper Kid" (Walter Martin Cowart) een duet met Willie Nelson en "Green Rolling Hills" een nummer van de obscure folkie Bruce "Utah" Philips, eveneens een duet met zangeres Fayssoux Starling mede ingekleurd door Ricky Scaggs (fiddle, viool).

slechts de afsluiter "Burn That Candle" (Winfield Scott) met backing vocals van Nicolette Larson en Dianne Brooks bekoort iets minder op dit naturel klinkende "rootsy" album zonder synthesizers poespas.

behalve Rick Danko en Garth Hudson waren de gastmuzikanten Brian Ahern (acoustic guitar, percussion), James Burton (electric guitar) en MIckey Raphael (harmonica). verder een glansrol voor het fraaie pedal steel werk Hank DeVito.

Album werd geproduceerd door Brian Ahern
Recorded at the Enacton Truck, Beverly Hills, California

de "Hot Band" ten tijde van dit album:

Glen Hardin: piano
Emory Gordy: bass
Albert Lee: electric guitar
John Ware: drums
Hank DeVito: pedal steel
Rodney Crowell: acoustic guitar