Golden Earrings - Winter-Harvest (1967)

Het 2e album, de laatste met Frans Krassenburg is duidelijk vele malen beter dan zijn voorganger Er staan deze keer geen zwakke momenten op. Iedere song is een juweeltje. 'In my house' was de hit en het b-kantje 'Smoking cigarettes' is ook aanwezig.
Beatlesinvloeden zijn op dit album goed te horen.
In dit zelfde jaar hebben 3 Earringsleden met jazmuzikant en de latere Tros-radiopresentator van 'Sesjun' Cees Schrama het album 'The beast and I' opgenomen. Helaas is dat ding nergens te vinden, maar ik ben er wel erg nieuwsgierig naar. Cees doet ook mee op Winter-harvest.

Leuk, die info, zo leer je nog eens wat bij zie !

Leve de MuMe leden die af en toe wat moeite doen om hier iets serieus neer te schrijven - in plaats van sommigen die liever op alles en iedereen gaan schelden, vaak toch.

Laat ook iedereen in zijn waarde en respecteer een ander zijn muzikale smaak!

Pieter Paal, bravo en bedankt; Van die Krassenburg had ik nog gehoord, maar hoe was dan verder de samenstelling van de Earrings, toen nog met S achteraan, hé ?
George Kooymans zat er zo te zien wèl al bij hé ?? HIj is toch de tweede van rechts op de hoes hé ? En helemaal links bovenaan is dat dan Rinus Gerritsen al ????

George Kooymans en Rinus Gerritsen waren buurjongens van elkaar en vormden met Hans van Herwerden (gitaar) en Fred van der Hilst (drums) in 1961 The Tornado's.
Er kwam ineens een Engelse band (van de hit 'Telstar') die ook zo heette en toen hebben ze de naam veranderd in Golden Earrings naar een liedje van Peggy Lee. In 1963 worden van Herwerden en van der Hilst vervangen door gitarist Peter de Ronde, drummer Jaap Eggermont en zanger Frans Krassenburg.
Vlak voor het verschijnen van 'Winter-Harvest' verlaat Peter de Ronde de groep en in de zomer van 1967 vertrekt ook Frans Krassenburg.
Frans heeft daarna nog een solo-hit met het nummer 'Golden Earrings'.
De nieuwe zanger wordt Barry Hay uit de Haagse groep The Haigs, die trouwens ook goed overweg kan met gitaar, fluit en saxofoon.

Onlangs heb ik deze lp van een kennis gekregen. Hij wist dat ik, oud hagenaar, wel waarde zou hechten aan deze oude plaat.
Het opnieuw beluisteren van deze lp was een grote euforie van herkenning en het was grappig dat ik sommige teksten nog mee kon zingen.

De sound van de Earrings was nog totaal anders dan hun latere werk.
Frans Krassenburg zou niet lang na deze opnames uit de groep stappen.
Hij kon zich niet vinden in het ruigere werk op het podium.
Solo had hij nog een hit met het mooie "Golden Earrings".

De heruitgave van het RPM-label heeft als bonus tracks 2 singles:

A Daddy Buy Me A Girl
B What You Gonna Tell

A Don’t Run Too Far
B Wings

Voor mij is deze heruitgave niet interessant, omdat deze 2 singles ook al op 'Singles 1965-1967' van BR Music stonden. De CD's van RPM zijn wel mooi vormgegeven.

Dit album vind ik nog slechter dan het eerste album.
Het is een kwelling, om dit af te luisteren.

Vandaag zocht ik naar de release datum van Winter-Harvest, staat namelijk niet op de l.p. hoes.
Het was mijn 48e lp die ik kocht.
Was een grote fan van de Golden Earrings. Zo erg dat ik in 1967 kocht de "The Beast and I" van Crazy Casey alias Cees Schrama. Opgenomen met Rinus, Jaap en George van de Golden Earrings. Te typeren als een Jimmy Smith, Booker T stijl plaat.

Hun tweede album Winter-Harvest is al een stap vooruit t.o.v. het debuut. Ook hier staat charmante en vitale sixtiespop dat sterk is beïnvloed door The Beatles maar het songmateriaal is toch wat sterker, getuige In My House, Smoking Cigarettes en You've Got the Intention to Hurt Me. Al is dit album nog weinig opzienbarend vergeleken met de talrijke meesterwerken dat 1967 opleverde.

Met deze groep ben ik opgegroeid. Mijn eerste singel was Please Go (met op de achterkant Chunck of Steel). En ik heb ze van nabij gevolgd tot het album Grab it for a second. Daarna konde zij mij nog maar af en toe boeien terwijl ik voorheen alles BLIND aanschafte.
Dit album bevat een paar zeer aardige nummers en was inderdaad al wat professioneler t.o.v. hun debuut.

Naast deze uitgave (als LP/CD) heb ik ook die Amerikaanse LP van Capitol (ST-11315) met zo'n cut out in de hoes. Another Man In Town en Happy And Young Together zijn daarop dus niet aanwezig.
De reden van dat weglaten van die songs eigenlijk nooit begrepen: misschien wilde Capitol beide nummers als a en b van een single uitbrengen

Prachtband. Maar voor mij komen de sterke albums later. Naast In My House en Tears And Lies weten hooguit Dream en You Break My Heart mij nog wat te boeien.

Natuurlijk is dit niet te vergelijken met wat de Earring later ging maken, maar als ik dat loskoppel is dit echt wel een goed te verteren plaatje. Gewoon leuke beat muziek uit de 60's.

De stem van Kooymans is hier ook al prettig om te horen, jammer dat ie niet alle vocalen voor zijn rekening nam. Bevalt mij stukken beter dan de stam van Frans Krassenburg.

In my house vind ik de leukste track van deze plaat, die verder maar 1 nummer bevat waar ik niks mee kan: You've got the intention to hurt me.. Ook al is dit nummer wellicht de grootste verwijzing naar wat ooit zal komen, het past hier niet zo lekker op, en ik vind het een beetje een storend nummer.

There will be a tomorrow is de juiste afsluiter voor deze lp, het is naast een mooi nummer, ook gewoon keihard waar gebleken, want wat een mooie toekomst lag er hier open.....

Stukken beter dan de voorganger. Nog altijd beatpop, maar George mag met zijn gitaar wel een rauw randje toevoegen. Vocaal is het nog altijd niet van het niveau dat we later zouden krijgen. Dit komt mede door het dramtische accent van de heren Krassenburg en Kooymans.
In My House met de rock 'n roll invloeden is de hit en m.i. de beste track van het fijne album.

Van mijn kant voldoet Winter-Harvest minder goed dan Just Ear-rings. Die enorme progressie waar Wikipedia over spreekt hoor ik er niet zozeer in. Goed, het album is bijna 10 minuten langer en de productie is beter; juist door dat helderder geluid komt m.i. het brave karakter van de liedjes beter aan het licht. Dat debuut is doffer geproduceerd en daar vormt George Kooymans samen met Peter de Ronde een gitaarcombi, op Winter-Harvest is er meer ruimte voor toetsenist Cees Schrama. In My House heb ik nooit wat aangevonden, waar zijn That Day en Daddy Buy Me a Girl vraag ik mij dan af; mogelijk een andere opnamesessie geweest. Smoking Cigarettes vond ik vooral later in het theater leuk en afsluiter There Will Be a Tomorrow is voor mij het beste nummer. Zal uit beleefdheid een voldoende aan dit album geven, maar voor mijn plezier draai ik liever het debuut nog een keer.

Al beduidend beter als zijn voorganger.