Johan Borger - Wild Geese Calling (2012)

Sometimes blijf ik een pracht-album vinden dus ik ben erg benieuwd naar de opvolger!
When the Lightning Strikes doet het alvast erg goed bij mij en de hoes vind ik erg mooi.

Johan Borger werd vorig jaar geplugd door user Woody. Niet zo verwonderlijk omdat label Cane Goose toch wel het kindje genoemd mag worden van Woody.
Niks mis met pluggen en zeker niet als je het vermoeden hebt dat je tip ook nog wel eens kan aanslaan bij ondergetekende. En zo gebeurde. Sometimes bleek een album met een behoorlijke houdbaarheid. Wat zeg ik? Tijdloze pracht van eigen bodem. Een sympathiek album van een integere artiest.
Nu de grotere bekendheid nog. Niet makkelijk in dit kleine kikkerlandje en al helemaal niet als je invloeden komen uit de Amerikaanse singer-songwriters hoek.

Een kleine 2 jaar later is daar dan de opvolger Wild Geese Calling. Een album met een voor mij compleet andere aanloop. Johan Borger is een artiest geworden waar ik sympathie voor heb gekregen met een album op zak die ik nu goed ken en waardeer.
Dan krijg je het bekende 'uitkijken naar', een uitkijken dat eindelijk beloond is met een cd in de brievenbus (ik heb helaas geen platenspeler, sorry Johan) met twee begeleidende briefjes inclusief een foto. Dat zijn altijd weer de leuke kadootjes die je dan op een mooie herfstdag als vandaag in je brievenbus aantreft.

Wild Geese Calling, tevens de titel van een film uit 1941 met o.a. Henry Fonda, opent met de titelsong. Zodra je deze hoort weet je dat het een soort van thuiskomen is.
De warme stem van Johan galmt door de boxen en straalt rust uit. Geborgenheid zo u wilt.
Het album Sometimes werd opgenomen in een huiskamer, Wild Geese Calling in een boerderij uit 1867. Hierdoor kon het album live opgenomen worden met de hele band. Een andere aanpak: directer en spontaner.
Je zou denken dat Sometimes dat dan niet was maar dat ervaar ik niet zo. Ondanks dat de aanpak zo enorm verschilt blijft het gevoel hetzelfde wat mij betreft. Melancholie gaat hand in hand met een glimlach.
De stijl van Johan is ook op alle andere nummers zeer herkenbaar, zeker nu ik zijn werk wat beter begin te kennen door verwend te worden met alweer twee albums.

Op Wild Geese Calling gaat Johan verder waar hij op Sometimes gebleven is. Alsof de wereld even stilstaat. De perfecte herfstplaat ook wel (Sometimes verscheen wat dat betreft in het verkeerde jaargetijde).
Ondanks dat ik dit album nog helemaal moet gaan ontdekken en verkennen durf ik al te zeggen dat dit van een dusdanige schoonheid is waar ik mezelf helemaal in kan verliezen. Het is een gave van een artiest om dat te kunnen.
Johan laat muziek zonder opsmuk horen. Dit is wat het is. Eerlijke muziek met z'n wortels weliswaar stevig verankerd in de beste Amerikaanse traditie maar het knappe is dat ik dat niet eens zo voel. Ik zie die typisch Hollandse boerderij voor me. Bomen op z'n mooist in de herfst zoals wij ze hier zo goed kennen. Geen bergen of woestijnen maar Nederlandse polders en weilanden. Ik ervaar dat echt zo als ik naar dit album luister.
Het is een vertaling naar dat wat wij zo goed kennen. Ongetwijfeld geen bewuste keuze van de artiest en daardoor juist zo bijzonder.
Wild Geese Calling is als het laatste herfstblaadje dat nog stevig aan de boom verankerd zit wetende dat ook deze het eens zal moeten opgeven en loslaten zodat de winter echt kan beginnen.

Zelf zegt Johan er het volgende over: "Voor mij zit de kern van het album in het moment. Gewoon een stel muzikanten met hun instrumenten die muziek maken. Niets meer maar zeker ook niets minder".
Beste Johan: je had dit schrijven achterwege mogen laten. Ik als luisteraar ervaar dat ook zo. Dit is gewoon erg mooi, je muziek heeft het woord al voor je gevoerd. Hollandse nuchterheid? Vast wel, maar wat houd ik daar toch van.

Wild Geese Calling is het juweeltje waar ik op hoopte met hier en daar toch ook wel een wat ander geluid (luister naar het donkere maar o zo geweldige Goodnight My Friend`). Ik hoor een groei ten opzichte van het debuut, ik hoor schitterende liedjes maar bovenal hoor ik een album waar Nederland trots op mag zijn. Nu moet Nederland in elk geval nog even meer overtuigd worden.
Op dit moment te vinden op de luisterpaal van 3voor12 dus doe het nu zou ik zeggen en hopelijk sta ik niet alleen in mijn bevindingen.

Ik zet in op 4* wetende dat dit wel eens zou kunnen uitlopen naar 4,5* (want nu al weet ik dat ik dit album net even mooier vind dan Sometimes).

Ik ben nieuwsgierig, When the Lightning Strikes klinkt alvast goed. Snel het album eens de kans geven.

Weet je het wel zeker? Die vorige sloeg nu niet bepaald aan bij jou (zat net de hele discussie bij dat album nog eens terug te lezen)

Tijd om een mening te herzien.

Zeker! Ik gaf gelijk 4,5* maar weet ook dat dit uit puur enthousiasme was. Even mezelf getemperd want een album moet ook kunnen groeien vind ik. Maar ik denk dat dit album na meerdere draaibeurten zeer waarschijnlijk die verhoging gaat krijgen

Nu qua glittertjes eenzelfde beoordeling als Sometimes maar ik zet dit album daar nu al boven. Heel erg mooi. Ik kan dat niet vaak genoeg benadrukken.

En ik vind dat dat halfje er toch moet komen: het is gewoon een mooi album voor dit jaargetijde. Alles valt op z'n plaats op dit moment.

Bedankt Eric voor de mooie woorden! Ik ben uiteraard super trots dat dit album weer via mijn labeltje (wat ook het label van Johan is) hebben uitgebracht.

We hebben een nieuwe video van het nummer Wild Geese Calling en is hier te zien. Hier krijg je ook gelijk een goed beeld waar de opnames hebben plaatsgevonden en de sfeer.

Voor wie het hele album wil beluisteren. Dat kan via de 3 voor 12 luisterpaal

Sometimes, het debuut van Johan Borger, vond ik al geweldig, maar Wild Geese Calling is nog beter. Gelukkig kiest Johan Borger nog steeds voor een ingetogen en tijdloos geluid. De betovering houdt aan.

Lees mijn volledige recensie op:
De krenten uit de pop: Johan Borger - Wild Geese Calling - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Erwin

Ik quote een stukje uit je recensie:

Maar ook wanneer ik eventueel aanwezige chauvinistische gevoelens onderdruk, vind ik de platen van Johan Borger beter, al is het maar omdat ik zijn stem mooier en prettiger vind. Het is al knap om in een overvol genre als dit met een plaat op de proppen te komen die op de aandacht weet te trekken. Het is nog veel knapper om een plaat af te leveren die vervolgens ook nog eens diepe indruk weet te maken.

Mag ik me daar voor de volle 100% bij aansluiten? Wild Geese Calling is op zich helemaal niet zo opvallend omdat we haast worden doodgegooid met mooie albums binnen dit genre.
Als je het dan toch voor elkaar krijgt op te vallen doe je iets goed. Natuurlijk speelt chauvinisme mee maar ook ik vind dit vooral zo mooi vanwege het stemgeluid van Johan.
it album verdient het gehoord te worden. Ik ben er bij in Utrecht tijdens de album presentatie.

Dan heb je een geweldige smaak, Woody, om dit uit te brengen. Maak je zelf ook muziek? Ga deze cd gelijk aanschaffen! Erwin, bedankt voor je recensie! Anders had ik misschien weer niet gaan luisteren, net als zijn vorige cd.
@aERodynamic, dat van dat chauvinisme speelt voor mij geen enkele rol. Een mooi jaar voor de Nederlandse muziek is het wel met onder meer het briljante Gunder van Daniël Lohues, etc.

Leuk! Dank je, BobbieMarley! Ik maak geen muziek zelf. Enkel liefhebber.

Ps. Jou smaak mag er ook zijn als je dit kan waarderen