Chi Coltrane - Chi Coltrane (1972)

Er bestaat een uitgebreidere "greatest hits" uitvoering met onmisbare titels zoals : Who Ever Thold You , Let It Ride , Halleluljah ...

Tijdloos..

kruising tussen Carolle King en Janis Joplin.

Het album "Let it ride" is nog niet toegevoegd. De onmisbare titels van bovenstaand bericht staan op dit album.

jawel fredpit, dit is ontzettend mooi, bloedmooie muziek, vaak met veel gospel invloed;
Bekijk ook het clipje eens van Go Like Elijah op You Tube, héérlijk!
****1/2

Voor wie dit echt niet mocht kennen (zou kunnen als je wat laat geboren bent...) is hier die clip van dit geweldige gospelnummer;

http://www.youtube.com/watch?v=isa77Fv8lsY

Haar Go Like Elijah blijf ik gewoon..... hemelse gospelmuziek vinden, de rest van dit album is vrij goed, maar uiteraard, dat ene nummer springt enorm uit de band, zo maken ze ze niet elke dag meer...
You Were my Friend was ook nog een hitje in de slipstream van die ene gigantische hit.

Geweldige en toegankelijke muziek met als hoogtepunten Feelin' Good en Turn Me Around. Vreemd dat dit album niet meer aandacht krijgt.

Wat een dijk van een stem heeft die vrouw! Op dit album staan een aantal van haar bekendste nummers, die de tand des tijds met vlag en wimpel hebben doorstaan.
Wat ontzettend jammer dat latere en wat minder bekende albums van haar (bij mijn weten) niet op cd zijn verschenen, zoals 'the message" en "road to tommorow".

Verre familie van de grote John Coltrane?

Dé song die hier vaak vergeten wordt is 'The Wheel of life'. De melancholie van deze song snijdt recht in mijn hart. Het verwonderd mij dat die niet meer gecoverd werd. Ik herinner me wel een cover ('72) van Rudy Bennett (van oa the Motions), maar die heeft niet zoveel gedaan.
Jammer dat Chi zo vlug van het grote toneel is verdwenen.

ze lijken ook zo op elkaar...


er zijn meer hondjes die Coltrane heten.

Stormachtig debuut van een toenmalig zeer talentvol en gedreven artieste. Krachtige combinatie van gedreven gospelachtige piano i.c.m. pakkende ballads. Chi geeft 100% en houd zich niet in. Opener Thunder & Lightning geeft daar al blijk van, waarna je bij de ingetogenheid van Goodbye John weer kunt bijkomen. Zo gaat het eigenlijk wel het hele album door, kracht afgewisseld door ingetogenheid.
Hoeksteen van het album is voor mij Go Like Elijah, zo wil ik ook gaan, flikker op met die koffietafels, bidprentjes en betreurde gezichten. Vrolijkheid wil ik op mijn begrafenis, deze muziek en daarna een lekkere coup vol ijs met slagroom op een zonnig terras. Althans voor degene die achterblijven. Want in de hemel is geen bier daarom drinken wij het hier idee. I WIll not Dance heeft eenzelfde soort vibe als Elijah. Mooie stem, pakkend piano spel en gepassioneerde uitvoering. Daar mag je bij Agnes Obel nog op wachten. Ik zou willen dat zij ook eens haar -zij het- kwalitatieve tuttigheid van zich af zou schudden tijdens een optreden, waar eenieder aan wolkjes en paardjes in een wei denkt met mist op de grond en dan in ene keer komt ze met een power ballad als The Wheel of Life. Geraakt door de bliksem en zo is het maar net met dit geweldig debuut. Helaas zou het na haar redelijke opvolger niet meer zo'n indruk maken als hier en blijft zij vooral die mooie blondine met dat 'ene' nummer. Voor de mensen die van hun vrouw verplicht mee moeten kijken naar Grey's Anatomy. Coltrane heeft ook wel wat weg van Izzy Stevens ofterwel Catherine Heigl.

Mooie gedachte, maar Elia (Elijah) had geen begrafenis, dat is nou juist het idee van het liedje.

2 Koningen 2:11:
En terwijl ze liepen te praten, werden ze plotseling uit elkaar gedreven door een wagen van vuur, met paarden van vuur ervoor, en Elia werd in een stormwind meegevoerd naar de hemel.

Of in de woorden van Coltrane:
"Just let me go like Elijah when I go
I want to rise right up into the sky
And ride white horses with fiery eyes
Lord for my sins I apologize
Just let me go Lord when I go
When my time comes for me to go
Just let me go like Elijah when I go"

Cii Coltrane, weer zo'n zangeres die de hormonen van een nog jonge puber flink liet rondvliegen. 1972, ik denk dat ik in de 1e of 2e van Voortgezet Onderwijs zat en alle popmuziek was aan mij wel besteed. Zelfs pop muziek uit de jaren 60 probeerde ik wat 'in te halen' hoewel dat bijna niet mogelijk was. Janis Joplin kende ik enkel van Me and Bobby McGee, dus een tweede Janis Joplin zei mij niet zo veel en zo werd Chi wel geïntroduceerd. Chi was als kind al en een megatalent, Duits-Amerikaanse ouders tevens muzikanten en al heel jong bespeelde Chi zo´n 10 instrumenten. Piano was favoriet en daar zag ze een middel in om God te ontdekken. Haar nummers hebben dan ook wel wat religieus wat gospelachtigs, waaronder natuurlijk de megahit in Nederland 'Go Like Elijah". Een prachtig nummer, terwijl in andere landen 'Thunder and Lightning' het goed deed. Een prachtig debuut van deze energieke zangeres, want de energie spat er bij sommige nummers van af. Maar het album is ook sterk door de afwisseling en Chi laat op sommige nummers ook horen gevoelig te kunnen zingen. Geen één slecht nummer op dit redelijk verpletterende debuut, hierna kwam nog een sterk album. Ik heb zowel dit album als de opvolger voor een zeer schappelijke prijs in de kringloop kunnen kopen 3 euro per stuk. Jammer genoeg had ik er het geld niet voor als 13/14 jarige, dus toen moest ik het doen met het nummer tijdens de top 40 op Radio Veronica of bij TopPop. Maar als ik nu de naald op het zwarte goud zachtjes neerzet en de eerste tonen komen uit de luidsprekers, ben ik weer even die onzekere puber, die in de ban is van een hele mooie zangeres met een prachtige stem en geweldig piano spel.
Volgens mij is ze nog niet de weg van Elijah gegaan die op wat voor wijze dan ook niet meer onder de levenden was, maar of ze nog iets met muziek doet is me niet echt duidelijk.

....."The Wheel of Life" blijft voor mij het mooiste nummer van dit album, tijdloos....op basis daarvan 4 sterren voor dit album...