The Animals - Before We Were So Rudely Interrupted (1977)
mijn stem
21 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock / Blues
Label: Barn
-
Brother Bill (The Last Clean Shirt) (3:21)
-
It's All over Now Baby Blue (4:44)
-
Fire on the Sun (2:27)
-
As the Crow Flies (3:41)
-
Please Send Me Someone to Love (4:46)
-
Many Rivers to Cross (4:13)
-
Just a Little Bit (2:09)
-
Riverside County (3:49)
-
Lonely Avenue (5:24)
-
The Fool (3:24)
Links
Spotify
0
geplaatst: 9 november 2014, 16:12 uur
Wat klinkt Eric hier verschrikkelijk! Niet om aan te horen. Alleen het Tony Joe White nummer As The Crow Flies is nog te pruimen. Just A Little Bit en The Fool ken ik van Elvis, die er wel iets van weet te maken. Niet best dit album.
0
geplaatst: 15 december 2019, 22:15 uur
En ineens was daar een Animals album in de OOR jaarlijst van 1977. The Animals? Die bestaan toch niet meer in 1977? Dat heb ook ik altijd gedacht. Maar niets is dus minder waar.
Waarom nog dit album gemaakt en waarom in 1983 zelfs nog eentje (Ark)?
In de jaarlijst 1977 staat het album op een bescheiden 49e plaats. Is dat verbazingwekkend?
Ja dat is het want na het album te hebben beluisterd begrijp ik niet dat dit album het nog zover heeft weten te schoppen. Arnold Zweers (aan hem is die klassering te danken) zal sterk nostalgische gevoelens hebben gehad misschien.
Het album (met vooral blues) klinkt niet al te best en dat is voorzichtig uitgedrukt. Van mij krijgt het album 1,5 *.
Waarom nog dit album gemaakt en waarom in 1983 zelfs nog eentje (Ark)?
In de jaarlijst 1977 staat het album op een bescheiden 49e plaats. Is dat verbazingwekkend?
Ja dat is het want na het album te hebben beluisterd begrijp ik niet dat dit album het nog zover heeft weten te schoppen. Arnold Zweers (aan hem is die klassering te danken) zal sterk nostalgische gevoelens hebben gehad misschien.
Het album (met vooral blues) klinkt niet al te best en dat is voorzichtig uitgedrukt. Van mij krijgt het album 1,5 *.
0
geplaatst: 16 december 2019, 08:45 uur
Ik ben het volledig met je eens, jorro. Ik heb 'm ook verlaagd. The Animals een onvoldoende geven is pijnlijk, maar in dit geval meer dan nodig. Wat een belabberde, onorginele cover keuze ook...
1
geplaatst: 31 juli 2020, 16:29 uur
jorro schreef:
Als ik het boek Wild Animals - The Story Of The Animals van Andy Blackford doorneem dan is de de reunie van 1975 een samenloop van omstandigheden. Chas Chandler en John Steel waren een zeer succesvol managementbureau begonnen en hadden succesvolle acts als Jimi Hendrix en Slade gelanceerd. De rechten op Jimi Hendrix hadden ze verkocht en de carrière van Slade begon ca. 1975 in vaart af te nemen. Tegelijkertijd nam Steel voor het eerst na negen jaar als vervanger weer plaats achter de drumkit, en hervond zijn plezier in het drummen. Eric Burdon en Hilton Valentine stapten uit WAR en hadden ineens een stuk minder te doen. Mickie Most had ondertussen de naam van de groep levend gehouden. Eind 1972 had hij een maxi-single uitgebracht met o.a. House Of The Rising Sun en Don't Let Me Be Misunderstood. Die maxi-single deed het boven verwachting heel goed. John Steel bracht het reunie-idee naar voren en kort door de bocht kwam het erop neer dat iedereen kon en wilde. In anderhalve week werd alles opgenomen. Chas Chandler die negen jaar geen bas had gespeeld deed mee tijdens de opnamesessies maar benutte deze om te oefenen. Nadat de opnames voltooid waren speelde hij apart van de groep de baslijnen alsnog in.
Mede doordat Eric Burdon in allerlei rechtszaken was verwikkeld duurde het twee jaar voordat het album op de markt kwam. Toen was het nieuwtje er al lang af en waren de individuele groepsleden ieder hun eigen weegs gegaan. Bovendien was het toen punk wat de klok sloeg, en Before We Were So Rudely Interrupted was allesbehalve een meesterwerk.
De reunie van 1983 was te danken aan.....
Waarom dit album gemaakt en waarom in 1983 zelfs nog eentje (Ark)?
Als ik het boek Wild Animals - The Story Of The Animals van Andy Blackford doorneem dan is de de reunie van 1975 een samenloop van omstandigheden. Chas Chandler en John Steel waren een zeer succesvol managementbureau begonnen en hadden succesvolle acts als Jimi Hendrix en Slade gelanceerd. De rechten op Jimi Hendrix hadden ze verkocht en de carrière van Slade begon ca. 1975 in vaart af te nemen. Tegelijkertijd nam Steel voor het eerst na negen jaar als vervanger weer plaats achter de drumkit, en hervond zijn plezier in het drummen. Eric Burdon en Hilton Valentine stapten uit WAR en hadden ineens een stuk minder te doen. Mickie Most had ondertussen de naam van de groep levend gehouden. Eind 1972 had hij een maxi-single uitgebracht met o.a. House Of The Rising Sun en Don't Let Me Be Misunderstood. Die maxi-single deed het boven verwachting heel goed. John Steel bracht het reunie-idee naar voren en kort door de bocht kwam het erop neer dat iedereen kon en wilde. In anderhalve week werd alles opgenomen. Chas Chandler die negen jaar geen bas had gespeeld deed mee tijdens de opnamesessies maar benutte deze om te oefenen. Nadat de opnames voltooid waren speelde hij apart van de groep de baslijnen alsnog in.
Mede doordat Eric Burdon in allerlei rechtszaken was verwikkeld duurde het twee jaar voordat het album op de markt kwam. Toen was het nieuwtje er al lang af en waren de individuele groepsleden ieder hun eigen weegs gegaan. Bovendien was het toen punk wat de klok sloeg, en Before We Were So Rudely Interrupted was allesbehalve een meesterwerk.
De reunie van 1983 was te danken aan.....
* denotes required fields.
* denotes required fields.