Dit is een compilatie van 2 EP's en een single allen uitgebracht in 1993
Wat ze hiervoor uitbrachten kon mij niet echt bekoren.
Ze hadden hun stijl gevonden, korte puntige rocksongs met de felheid van punk de hardheid van metal en toegankelijkheid van pop.
Een mooie combinatie perfect samengebald op "Screamager "
Enig experiment in ritme en dynamiek op "Auto Surgery"
Staccato gehak in "Totally Random Man" en voor mij is de drummer de uitblinker van Therapy.
Hij drumt losjes en strak tegelijk terwijl z'n sound lekke droog klinkt daar hou ik wel van.
Ook kunnen ze aardige introotjs verzinnen zoals op "Turn" wat als een rode draad daarin terugkeert.
Progressief-achtige kenmerken in "Speedball", ze kunnen het allemaal aan maar de felheid van punk blijft wat dat betreft doen ze me denken aan NoMeansNo (Canadees trio).
De afsluiter "Opal Mantra" is inderdaad een soort mantra, veelvuldige herhaling hierin maar niet erg sterk.
Wat een mazzel dat een vriend van mij deze per ongeluk dubbel had aangeschaft, die andere Therapy CD's ook maar eens onder het stof vandaan gehaald.