Diana Ross - Touch Me in the Morning (1973)

Zeer relaxte 'easy listening' op deze een van de eerste slolo-platen van Diana Ross. Opgepast voor de cover 'Imagine', die trouwens helemaal niet zo vreselijk is. Slechts twee jaar na het verschijnen van het origineel opgenomen, en natuurlijk ruim vóór de dood van Lennon.

Diana Ross klinkt op dit album erg goed. Uitschieters op dit album zijn naast de titeltrack "We Need You", "Little Girl Blue" en "Brown Baby". In 2009 ook uitgebracht als Expanded Edition met alternatieve versies van "Touch Me In The Morning", "All Of My Life", "We Need You" en "Leave A Little Room". De 2e cd bevat het niet eerder uitgebrachte "To The Baby" album dat opgedragen is aan de - toen - pasgeboren dochter Rhonda met onder andere de covers "Got To Be There" en "The First Time Ever I Saw Your Face".

Een interessante periode rondom Diana Ross. Het is namelijk zo dat ze na haar succesvolle album ‘Lady sings the blues’(soundtrack) uit 1972, bezig was met indertijd twee nieuwe albums die mogelijkerwijs rond 1973 gepland stonden voor een release. Geen van beide werden overigens toentertijd daadwerkelijk uitgebracht.
Het eerste album betrof een opvolger voor het album ‘Lady sings to blues’. Die is in 2006 alsnog uitgebracht onder de naam ‘Blue’. Destijds is door meneer Gordy besloten dat hij gewoon op planken zou blijven liggen. Daarnaast maakte Diana rond diezelfde tijd nog een album dat de titel ‘To the baby’ zou dragen. Het was een concept-album naar aanleiding van de geboorte van haar dochter Rhonda, een dochter die jaren later een kind van niemand minder dan Berry Gordy bleek te zijn. Ook dit album is nooit uitgebracht tot 2010, toen er ook van dit album een expanded versie werd uitgebracht.
‘Touch me in the morning’ moest Diana Ross weer naar de top brengen van de popcharts, en dat lukte ook. Het album steeg naar een vijfde plaats in de hitlijsten in Amerika, en de gelijknamige single werd zelfs een nummer één hit. Zoals in het bericht van sq al staat is dit bovenal een easy listening album, met hier een daar softe soul klanken. Zelf vind ik dit -denk ik- haar minste album dat ze voor Motown opnam in de jaren ’70. Sterker nog, het album is zelfs een beetje saai.
Nummers als ‘We need you’ met het mooie koortje en de geslaagde cover van ‘Imagine’ vind ik de uitschieters op dit album. Voor de rest vind ik het materiaal op dit album wat aan de zwakke kant, al blijft het wel redelijk. Eén bepaalde zin uit 'My baby' vind ik trouwens wel opmerkelijk: "My baby, how could your daddy leave us alone", vooral met inachtneming dat tijdens de geboorte Berry Gordy zijn kind niet erkende, al weet ik niet of hij dat nu wel doet. Het staat wel vast dat hij de biologische vader is.
Voor de geïnteresseerden is het misschien leuk om te weten dat het album ‘To the baby’ (dat dus de tweede CD vormt op de expanded-versie van dit album), twee interessante covers bevat. Namelijk ‘Got to be there’ van Michael Jackson, en ‘The first time ever I saw your face’ van Roberta Flack.

Easy listening motown muziek van Diana Ross in de sfeer a la Burt Bacharach. Imagine klinkt idd. niet slecht, maar heeft geenszins eenzelfde impact als bij de uitvoering van Lennon. Voor de verdere rest wel aardig om naar te luisteren, met een mooie medley op het laatst in de sfeer van Marvin Gaye...ook door zijn Save the Children van diens prachtige plaat What's Going On.