NOFX - White Trash, Two Heebs and a Bean (1992)

hahaha alleen al het teruglezen van de titels brengt me weer terug

ik heb NOFX leren kennen met het liedje bob, en dat is een machtig, en de rest ook!

dit is echt een goed album, iedereen zegt dat ze met punk in drublic populair werden en een beetje de poppunk kant opgingen nou ik denk eerder dat het met dit album gebeurde ik vind het misschien het betse poppunk album wat gemaakt is (ook al is het geen poppunk shit ik ag twijfelen...:P)

Hele fijne plaat dit, met een paar geweldige uitschieters als 'Stickin In My Eye' , 'Bob' 'She's Gone' en 'Johnny Appleseed'.
Ik denk dat op deze plaat de typische Nofx sound is ontstaan. Maar hun beste werk moest nog komen.
4*

Met punk in drublic kwam idd de populariteit. Maar dit album was de ommekeer samen met de waanzinnige EP The longest line.

Reden: de entree van El Hefe. Zoals Fat Mike het destijds verwoordde: we hebben nu eidelijk iemand erbij die kan spelen! En zo is het. Want met deze gitaris/trompettist erbij konden ze net dat stapje richting een groter publiek maken. Maar de songs van S&M airlines en Ribbed vond ik ook al erg tof.

Dit vind ik hun beste album. Het hele ska gebeuren hebben ze later wel wat overdreven. Maar met de flipperkast-punk-liedjes als Soul doubt en The death of John Smith (Longest line) onderscheidt NOFX zich van de rest.

Beste album van NOFX, alleen al vanwege het prachtige en gevoelige She's Gone.

Welke punkband maakt er nou veelvuldig gebruik van een trompet?
In de Ska kan nog wel, maar punk?
NOFX onderscheid zich mede hierdoor van anderen.
Terwijl Green Day en The Offspring groot werden, besloot Fat Mike om vrijwel bewust om klein te blijven.
Punk In Drublic is hun bekendste album.
Persoonlijk vind ik voorloper White Trash, Two Heebs and a Bean nog een stuk beter.
Laat ik wat toelichting geven over de nummers die er voor mij uit springen.

Bob is de Johnny onder de punkrockers.
Drinkt zijn lever naar de klote.
Houdt van foute rechtse punkmuziek.
Gaat puur naar concerten om te vechten.

Straight Edge opent ruig, maar gaat al snel over in een easy listening song, waarbij de zang aan Louis Armstrong doet denken.
Het origineel is natuurlijk van Minor Threath, maar dat is in deze versie niet meer te achterhalen.

Liza & Louise gaat over een vrij gevochten vrouw, die lesbische gevoelens ontdekt voor een andere vrouw.

Please Play This Song On The Radio is een hitgevoelig nummer, over hoe je commercieel succes kunt behalen.
Vervolgens stemt Fat Mike niet in met de ideeën er achter van de grote platenbazen.
Hij gooit er een aantal scheldwoorden door heen, waardoor het liedje niet op de radio gespeeld zal worden.

Johnny Appleseed is een ode aan John Chapman, hij was de eerste die appelbomen teelde in de USA.
Heerlijke Ska song met een warme stem van Fat Mike.

Het hoogtepunt vormt echter het lied met een zeer serieuze tekst.
She's Gone gaat over een moeder die haar dochter achter laat.
Of ze uit het leven stapt, of een nieuw leven start is nog onduidelijk.
Het is hartverscheurend als er gezongen wordt over hoe het dochtertje uren op de speelplaats wacht op haar moeder; verlaten door de andere kinderen die al naar huis zijn.
Niet begrijpend dat ze niet op gehaald wordt.

NOFX op hun best.

Favoriete plaat ooit. Van alle tijden/genres.

Heb enorm van deze plaat genoten in de nineties...