Eerste plaat van deze Canadese, niet alleen muzikale zwaargezichten.
De enigszins euh... logge, melodieuze hardrock heeft een behoorlijke feelgoodfactor.
Plaat opent meteen met zo'n logge melodieuze stamper waar ze het patent op hebben.
Een van de beste nummers.
Kant 1 vind ik iets beter dan kant 2 met Hold Back The Water en Little Gandy Dancer, die dezelfde van dik hout zaagt men planken-klasse heeft dan Gimme Your Money Please.
Op kant 2 zijn het enigszins afwijkende Stay Awake All Night en het logge Don't Get Yourself In Trouble de beste nummers.
Op ieder BTO-album staat ook altijd 1 jazzy nummer. Dat is hier Blue Collar en laat men horen dat men ook echt kan spelen. Dit nummer werd een dikke hit in de States, maar hier niet.
BTO werd met album net iets beter t/m Head On uit 1976, daarna ging het bergafwaarts.
Lekker rockplaatje.
Op vinyl.