Bachman-Turner Overdrive - Bachman-Turner Overdrive II (1973)

Ooit nog een cassetbandje gekocht van deze plaat en was alleen een andere voorkant.
Lekkere rock van de jongens die ook in mountain, Guess Who gespeeld hebben.
Mijn toppers Blown, Let it ride en takin care of business.

Leuk, ik zie dat mijn onderstaande reactie/mening niet overgekomen is.

Wat ik zei is, dat deze band zijn meerwaarde haalt uit het feit dat er drie leadzangers zijn (Tim en Randy Bachman en C.F. Turner) en tevens twee leadgitaristen (Tim en Randy Bachman).

Dit is de laatste (voorlopig) plaat met Tim Bachman.
Alhoewel veel van de nummers erg simpel zijn, weten de mannen toch lekkere rockers te schrijven en zijn er uitstapjes richting jazz en blues, hier en daar.
Verder gewoon stampende rock....

Dit album kwam uit in december '73 en kocht ik in zomer '74 bij een bezoekje aan Aken. Het behoort daarmee tot mijn persoonlijke standaardwerken. Elf jaar was ik toen.
Aardige Canadese rockband met beetje simpele recht-voor-zijn-raap nummers. Soms best heavy, goed gitaarwerk en stevige vocals, en hoewel nergens erg onder de maat, stijgt het ook nergens boven de middelmaat uit. En daar past een middelmatige stem bij, naar mijn mening.

Album wordt deze maand opnieuw uitgebracht op het Nederlandse reprint-label MusicOnCd.

Van BTO heb ik altijd de indruk van een beetje een mislukte rockband gehad. De band wilde als een wat ruige band overkomen maar eigenlijk is dat nooit gelukt. Dit album is daar een goed voorbeeld van. Het klinkt meest erg gezapig. Mij doet het daardoor vrij weinig.
Give it Time is wel een klein lichtpuntje. Daarna zakt het weer wat in. Jammer, want volgens mij had er veel meer ingezeten bij een wat andere (meer stevige) produktie. Ook het slot, het wat meer bekende Takin' Care of Business is een wolf in schaapskleren.

Op 71 in de 100 Greatest Albums of 1973 en op plaats 393 in de huidige jaarlijst 1973 van best ever albums. Dat laatste begrijp ik beter.
3* blijft 3*.

Ik vind Bachman Turner Overdrive geen mislukte rockband. Ze waren goed in wat ze deden en hadden prima hits. Ik draai hun platen graag. Goede composities, twee (hier drie) fijne vocalisten en twee prima leadgitaristen. Goede variatie en soms wat jazz, country of blues invloeden.

De eerste twee platen zijn een opmaat naar de betere (bekendere) platen. Het werk van Guess Who, Brave Belt en Iron Horse (allemaal met Randy Bachman) zijn ook stuk voor stuk de moeite waard.

Geen mislukte band, en ik vind het ook een misplaatste diskwalificatie.